Category: Ата-дәстүр өлеңдері №5

Дәстүр-салтың жоғалған,

Құлақтан кіріп бойды алған

Атаң Абай зарлаған

Қайта оралды сол заман. (more…)

Мінез қылығың адамзаттың еркі екен,

Қуатын және алмақсың көместерден.

 Біз білмейтін көп нәрсе бар жаратылған,

 Жараттым деген ойыншық емес еріккеннен. (more…)

Жақсы әйел біріншіден ар сақтайды,

Әуретін көше түгіл үйде ашпайды.

Баланы емізсе де қымсынумен,

Төсіне сұқ көздерді қадатпайды. (more…)

Әулиелік таза жүрек, адал ниет,

Тірі мен өлілердің жөні бөлек.

Тірісінде әулие болмақ талай адам,

Артында із қалдырмай бір керемет. (more…)

Жолдауы болды ел басының бағдар салған,

Әлеуметтік дамуға елімізге қозғау болған.

Әрбір жақсы іске, игілікке қуанатын,

Дархан елім бұл жолдауды қабыл алған. (more…)

Салт деп атайды замандарға,

Амалы тіршілікте заманында.

Дәстүрдің болар байланысты,

Құдай өзі білдірген жобасына. (more…)

Ел едік еш қамсыз текті өскен,

Табиғатын аялап бектік еткен.

Гүлді өссін деп аялап өз қызындай,

Жұлмаған, мал жаймаған еркін өскен. (more…)

Сопы екен терең дін білген,

Артынан шәкірт көп ерген.

Сапарлап бір күн кез болды,

Ауылға тату күн көрген. (more…)

Нәзіктерде сезімдік ақыл бар,

Ерлерде түйсік ақыл бар.

Сезімен сана, жан өсіп,

Түйсікті біліммен еркіңді ал. (more…)

Қыз деген дегендей қыздыратын,

Қыз арын сақтасын, қыздық атын.

Көз, зина, сөз зинадан бойын жауып,

Көктемде гүлдей қыздар құлпыратын. (more…)