Category: Ата-дәстүр өлеңдері №5

Жүректің айнасы көңіл деген,

Көңілге жүрек ісі бейнесі енген.

Көңіл шіркін көк дөнен шауып жүрген,

Жылмен емес жаспен өлшем берген (more…)

Қазақта аз адам сөз ұғатын,

Жазғанмен даналар ұлағатын.

Талай сөз қалды дана Абайдан,

Ойшыл бар ма мұны тарқататын. (more…)

Сұлулықтың бұл сыры,

Жаратқан құдай тылсымды.

Шуылдаған шайтандар,

Жақсы көрер жыртыңды. (more…)

Ұлы жүзге қауға бер,

Мал қуатын меңгерер.

Орта жүзге қалам бер,

Жаныңа білім теңгерер. (more…)

(Пайғамбарлар жазбасынан)

 Даналық шақырады біздерді,

Парасат та қосты үндерді.

Жол жиегінде биік жерлерде, (more…)

Әдет-ғұрып тарихтан болған білім,

Ұлтыңның салты болған тәлім деген.

Жамандықтан үлгі алып тірлігінде,

Әдет қылма деп сөзбен үлгі берген. (more…)

Денеге барша қуатты,

Жанға бермек суатты,

Мал-ақша деп атаған

Өсірген бұл адамзатты. (more…)

Қазақта кие бұл дұға,

Парызы құдай құлына.

Малың жындық қуат боп,

Жанға тұр қызмет қылуға. (more…)

Қатындар сөз айтады шайтандайын,

Дүние байлықпен бағалап өмір жайын.

Қанды сақтау, жан өсіру бұл бір ғылым,

Дәстүрмен діннен қалған сабақтайын. (more…)

Қара қатын дегенде қара қатын,

Үзіп жұлқып алатын қанағатын.

Қызда болды бүгінде қара қатын,

Некесіз жыныс зарпын ала алатын. (more…)