Category: Ата-дәстүр өлеңдері №6

Тек – адамзат ағашы,

Бес күндік өмір бағасы.

Ібіліс болып жаралып,

«Кет»-пен болған еді наласы. (more…)

Еркек рухқа телінген, әйел жанға,

Етке жын, қанға шайтан тазаруға.

Шайтаннан жан, жыннан мінез,

Адам- тегің ақылмен  болмақ тұлға. (more…)

Сезімнің күйіне елітіп өлең жазбақ,

Ақындық әдет болды ойсыз шатпақ.

Өмірді сынап, көтеріп өзін мақтап,

Жас та бар, қатындар бар «күйін» бақпақ. (more…)

Жалаңаш қызды мақтаған,

Сұлу деп таңдай қақтырған.

Еркектер көп сұлудың,

Сырын ішкі ұқпаған. (more…)

Сөз түсіну, адам болу қиын екен,

Ең оңайы ақылды беру екен.

Шайтандарға дүние мал бере берсең,

Жындыларға жағасың ақылына көне кетсең. (more…)

Естідей қылығы бар әдемі қыз,

Сөйлеген сөзі әдемі мәнерлі қыз.

Қиылған қасың, көзің күлімсіреп,

Сүретіңді сыйлап  едің әдемі жүз. (more…)

Тегіңді таныдың ба болып адам,

Сезім, түйсік нәпсілер бұл жаратылған?

Жанат кезген жыныссыз Ата –Анаңды,

Жылан еді іште тұрып сыбырлаған. (more…)

Адамдықты таниды ізгі ісінен,

Надандықты айырмақ сөз ісімен.

Жаманға жақсылықпен жағып болмас,

Ит артық жақсыны таныр иісінен. (more…)

Ұлтжанды боп аталмақ,

Ар білімін ұстанбақ.

Дәстүр-салттың қадірін

Кісі болып сақтамақ. (more…)

Сын айтып дәстүрінен қазақтықтан,

Қыздардан сөз естідім мазақ қылған.

Шал дегенді кәрілік, мүсәпір деп,

Тән  жасын нәзіктер көп мақтан қылған. (more…)