Category: Ата-дәстүр өлеңдері №6

Болғанменен тілдерінде түгелдік,

Түркі елі азындаған нәсілдік.

Төрт ақылы түгел емес түркінің,

Дәстүрінде аз қалды түрік үлгілік. (more…)

Жолынан ата не білдік?

Атаның жолын бөлшектеп,

Таба алмай жүрміз кемелдік.

Сағаты соғып мезгілдік,

Қиямет сынын жүктелдік. (more…)

Әйел көріп ойланар,

Сезіммен сөзін айта алар.

Әдебі жаман ауылға,

Апарма деп қатынды,

Өсиет берген бабалар. (more…)

Үлкендердің уайымы,

Ақирет болмақ керегі.

Ендігі үлкен қайғысы,

Ішім-жем мен керегі.

Құдайсыз қурай сынбайтын,

Даналардың дерегі. (more…)

Себебін таппай үлкендер,

Ақылсыз болған тар заман.

Құр білімге жүгініп,

Құдайсыз, дінсіз азды адам.

Ардан сұрау болмаған,

Дүние байлық ойлаған,

Ессіздік, мастық жаулаған. (more…)

Қырғызды деп қазақты,

Орыстар салып азапты.

Құдайға ашық қарсылық,

Дінге салған мазақты. (more…)

Cағаты қиямет соққан заманда,

Қазақ ұлты ұйқыдан бұл тұра ма?

Жауабын іздеп бұл сауалға,

Аңшыдай із кескен көп қан сонарда. (more…)

Әдеті болған сыншылдың,

Тізімін алып көп міннің.

Сөз айтады зарланып,

Амалдың білмей төркінін.

Мен де бір соның бірімін,

Амалы бар сыншыл сөзімнің. (more…)

Қазақтың бәрі надан ба?

Телмірген бір адамға.

Айдамасаң жүрмейтін,

Ақылы жоқ басында

Теңелген әбден хайуанға. (more…)

Адамдық па, өзгені жұлып жемек?

Ата-баба тарихынан кекті іздемек.

Бүкіл ұлтты ессіздер жүр қаралаған,

Өз ұлтын кемшіліксіз құдай демек. (more…)