Бір күні ірі табиғин ғалымы Хасан Басриге бір адам келіп, қызының соқыр болып қалғанын айтады.
– Әй, имам, менің қызым күні-түні Құдайды ойлап көп жылайды. Тіпті қос жанары суалып кетті.

Мұхаммед ибн Мүнкәдир хадис имамдарына барып біліміне жүгінетін, өз ғасырымен қоса кейінгі ғасырларға да аты аңыз боп жеткен ғалым кісі еді. Алладан қорқатыны соншалық – үнемі жылайтын. Бала кезінен оның осындай тақуа екенін білетін анасы:

Сахабаларымен отырған Мұхаммед пайғамбарымыз  бірде қиямет жайлы сөз қозғады. Толассыз айтылған әңгіменің бір ұшығы адамның бұл дүниеде жасаған амалдарына барып тірелді.

Бір қарияға кеңес алуға екі әйел келеді. Бірі өзін өте күнәһар деп есептейтін. Өйткені ол жас кезінде күйеуінің көзіне шөп салған болатын, содан бері іштен ар-ұяты мүжіп қатты қиналатын.

Повествование от имама Джафара Садига (а). Народность Бени-Исраиль (сыны Израиля) потребовала у пророка Сулеймана (а), прославившегося умом, чтобы он объявил наследником своего сына или назначил преемника на престол.

Қазаққа да күн туар                                     Дәстүрдің дін екенін,

Сын сағаты, бір соғылар.                           Жының да жүрген мекенін.

Кешегі жатқан іңгәлап,                              Философ болған ағалар,

Болары хақ азамат.                                     Түсініп рухы ағарар.