Жалпы адамзаттың екі мақсұты бар. Бірі — тән мақсұты, екіншісі — жан мақсұты. Тән мақсұты мен жан мақсұтының да қызметшісі ақыл болып және ақылдың да пайда зияндылығын анықтайтын таразысы болу керек. Оны адамдық борыш деп атап хайуандықтан жалпы адамзаттың болмысын өзгерпей ұстап тұруға арналған қалып яғни «стандарт»-шамасы, адамдық болмыста тіршілік етуін қамтамасыз ететін мәдени, рухани әлемі  болып табылады. Осы шаманың да тілге, сөзге, үнге яғни ұлттық ерекшелікке байланысты шектері, ұстанымдары, ерекшелігі де болу шарт. Қазақ халқының ұлттық шамасы рухани өркениет мүмкіндігін, мәдениеттік рухани әлемін; әдет-ғұрып, салт-дәстүр деп атаған.

Сонымен бұл шамамыз біздің екі мақсұтымыздың да арды сақтап, қалыпты түрде заманға қарай бейімделуге жәрдем беруі тиіс. Егер біз шамамызды ұмытып, тән мақсұтымыздың жағдайын көбірек қамдасақ онда-өзімшілдік, мақтан, атақ, дәреже, дүние байлықтарымен тек пайдалану тұтынуға негізделген қоғамды құруға барлық  адамдық болмысымызды, құндылықтарымызды жұмсай бастаймыз. Ал жан мақсұтының талабына ден қойсақ, онда ар мен адал еңбек және ақыл өндіруге қызмет ете бастаймыз. Дін талабындағы Аллаға құлшылық деген осы жан мақсұтының талабын орындаумен ғана байланысты болмақ.

        Алдыңғы тақырыпта баяндалғандай шындықты құран және барлық дін кітаптары мен философиялық еңбектерден де алуға болады. Бірақ оның қаншалықты шындық екенін қалай ажыратамыз. Міне осы тұрғыда діннің құлшылығының сәждесі яғни намаз оқу, тазару амалдарының қажеттілігі, тақуалықтың, сопылық ұстанымдардың маңызы пайда болады.

     Шындық пен шынның айырмасын философ, жазушы ағайындарымыз мүлде ұмытқасын қазіргі таңда шындық пен шынды бір ұғым қылып алдық. Құранға жүгінсек Құран шындық түрінде түсірілді, оқылды деп ескертеді. Олай болса құран түгелдей шын да емес, жалған да емес.

     Бұл тақырыпты; «Жын –шайтандар жараталысы туралы философия»  атты жазбаны толық аяқтағаннан кейін жалғастырмақ болып едім. Бірақ, жыл басындағы алғашқы дүйсенбі күні Астана телеарнасынан Қалқаман Сарының «Кеш емес» атты ата жолына арналған «шоуынан» кейін жауап беру қажеттілігі туындағаны сөзсіз.  Сонымен бұл кездесу сұхбатында әулие-әмбилерді аралау, жол ашу және қазақ дәстүрінің қазіргі масһаб пен ел билігінің ұсынып отырған діни рухани даму жолына қаншалықты қайшы және ол құранда, пайғамбар өсиеттерінде қалай түсіндіріледі деген мақсаттың болып, ал негізінде 2007 жылы желтоқсан айында ата жолын айыптап, шамалы бір топ өкілдерін соттау арқылы қазақ жерінің барлық облыс, аудан, ауылдарында ел биліктің тапсырмасымен қудалау және ордаларға айыппұл салып соттау жұмыстарының әлі кезге дейін жалғасып келе жатқанын, оның дұрыстығын дәлелдеу мақсаты тұрғаны да хақ.

      Жоғарыдағы мысалдармен келтірген; «Уад, Суағ, Яғұс, Яғұқ, Насыр» деген барлық жаратылыс негіздегі тәңірлік қарекеттік қуат-күштердің адам өмірі, жаны, рухы арқылы бейнеленіп, егер дүние қызығына және азғындыққа түскенде жүрек арқылы басқарылмай және бір қолға, істерге, аруаққа айналмаған жағдайда ақирет өмірінде осындай шеріктік сапаларға өтіп, адам тіршілігіне түрлі жындар, перілер, шайтан сияқты жаратылыс себептеріне қосылумен, дүние қызығын және әлемде болып жатқан ойын-сауық, күлкі, арсыздықтың неше түрлі теріс шабыт өкілдерін, шығармашылық, теріс діншілдік азғындықтарға, тіпті ғылымды зұлымдық істерге пайдалануға да себепші тәңірлік қуаттарға түрленеді. Сондықтан осы бес негізден жаратылыстағы қаракеттік істерге байланысты құдайлар, пұттар жасап алып шоқынушылықтың да пайда болуына себеп болған. Енді осындай жалған тәңірге табынушылық, яғни пұттарға шоқынушылықтың көмес білінбейтін бірақ әсері пұтқа табынушылықтан да зор болып, адам тәнін де, жанын да, рухын да тозақтық хайуандық дәрежеге дейін төмендетіп, сезім, түйсік қуаттарын қараңғылыққа түсіретін түрі бар. Бұл жағдай европа және ислам елдеріндегі түрлі жағдайдағы әйел, еркектеріміздің әуреттерін түрлі дәрежеде ашып, киім жыртықтарымен бейнелеп немесе тіптен жалаңаш тән сұлулығын адам баласының ең бір жетістігі, байлығы қылып және еркектерге бас киімнің, әйелдерге жаулықтың ескіліктің қалдығы, ұятсыздық, артта қалғандық, мәдиниетсіздік болып есептелетін шоқыну түрлерінен туындайтын азаптардың, аурулардың, сынақтардың белгілерінен аз ғана мәлімет бере кетейік;  1. Ер азаматтардың үнемі жалаңбас жүруінен; Түрлі уайым, күйікке, күйзеліске түсетін рухани дерт пен бауырдың бұзылуы мен баста май құрамының жетімсіздігімен және төбеден келетін періштесінен, ақирет кітабынан айырылады. 2. Жалаң аяқ және балтырын ашып жүруден; Қуық бездеріне кері әсер беріп және қатерлі ісіктердің пайда болу себептерін туындатады. 3. Әйел, қыздардың еркек киімі шалбармен жүру әдетінен; Төс маңындағы жеті түрлі аналық бездерінің қатайып, тас емшекке айналып, көбінесе бала сүю қасиеті тоқтап, ал бала сүйген жағдайда да ана сүті мүлде болмайды, болғанның өзінде балаға болашағына теріс азғындыққа түсуіне себепші болады. 4. Әйел затының қолды иыққа дейін жалаңаш ұстауынан; Асқазанда қышқылдың артуымен түрлі жараларға және ішек ауруларына, басқалай түрлі ауруларға себеші болады және көп жағдайларда бұндай әйел, қыздарымыздың тоқ ішектерінің іріңдеп, түбінде қайғылы жағдайларға да апарып соқтырады. 5. Әйел, қыздарымыздың тырнақ өсіру дағды сәнінен; Өңеш ауруларының пайда болуына себепші болады және ондай әйелдердің қолынан тамақтанатын еркектер де осындай жағдайға душар болуы ғажап емес. 6. Бүкіл әлем әйелдері мен қыздарымыздың «жұлдыздарымыздың» ең бір мақтаныш сәні, кеудені түрлі жағдайлармен төске дейін ашып, үйлену тойларында да осындай киімдердің міндетті болуы да; Негізінен барлық 62 тамырға теріс әсер беретін қуаттардың пайда болуымен жүрек, қан тамыр ауруларының басты себепшісі болады. 7. Еркектердің шет елден келген сән дағдысы және арап діншілерінің де дағдысы басқы жағы жабық болып жалаң аяқ және шалбарын тізеге дейін қиып тастап немес «шайтан дамбал» киіп жүруден; Омыртқа сүйектеріне, сирақ, тобық тағы да басқа буындарға келіп майлап тұратын сұйықтардың тоқтап керісінше осы буындарға тұз жиналып, арты түрлі дерттерге ұласады. 8- Әйел халқының шашты түрлі жағдайда қиып, қысқартып бояуынан; Жүрек қан тамырларының солып, тарылып, қан ауруларының түрлі себептерімен өмір жасының да қысқа болуын, ұрпақ, ұрық ауруларын туындатады. 9. Қазіргі кездегі қыздарымыздың да, ақыл тоқтатқан халыққа ақыл айтушы үлкен әйелдеріміздің де шашын жайып жүруінен; Ұрпақтың ауруы және ұрықтарының да жетілмеуі пайда болады. Бұл жағдайлардың бәрі тәнді аздырып, жан өсуін тежеп керісінше семіздік және тәндегі «паразит», кенелерінің артуымен ондай пенденің ойлау қабілеті тек көрген және білген, алған білім дәрежесімен ғана шектеліп, көктік несібесі тоқтауымен түрлі арсыздық қылықтардың, жамандықтардың, хайуандық істердің орындаушысынан айналады.

      «Қалада жер жүзінде бұзақылық істеп, түзушілік істемейтін тоғыз кісі бар еді.» (27-48) Адамды арынан жұрдай қылып тозаққа түсіретін осындай 9 түрлі шоқыну мен жалған тәңірге дүние қызықтарымен, тылсымның жеке қуаттарынан, пұттарға табынулардан туындайтын арсыздықтармен, теріс қылықты әйелдер мен еркектердің де неке арқылы жұбайлық өмірінде бір-біріне көңіл суы және ата шауқаты арқылы жан, рухани азғындыққа ұшырап, болашақ ұрпақтарының өмір ағашына кері әсерін тигізіп, бірін-бірі жанын, рухын өлтіріп жатқан белгілерін білгіңіз келсе алдағы 7-басылымда әуелі жан, рух сырларынан, ғылымынан аруақ заңдылығының, Құдай патшалығының насихатын көрсету арқылы көрсетіп жазамыз. Аруақ қуатының жоғарыда қолдағы жеті сүйекпен байланысты екенін ескерттік, бұдан шығатын қорытынды тіптен қолды жалаңаш ұстауда мысалға шынтақ арқылы қара қуаттардың, күн сәулесінің жатырға өтуімен ұрпақтың ауру, жетімсіз немесе рухани жынды, мастығынан айықтыратын, ми, бас құрлысы жетілмей тууына да себепші болмақ. Қолды күте білу мен қол өнері, шеберлік істері және жыныстық ерекшеліктерінен кәсіптік ерекшелік қимылдарды меңгеру адам тегінің азбауына және намаз орындау, хайыр жасау арқылы қолдың теріс ақпараттардан тазарып, өрістік, реңдік бағыттағы  ағаруы діннің яғни Тәурат нұсқауларының, Мұса пайғамбарымыздың орындаған намаздарының негізгі шарты да болып саналады. «Сабыр түбі сары алтын» атты бірінші басылымның тарауында «Момын шалмен сұхбат» туралы жазған едім.

       Енді сондай бір ғалым шалмен де болған сұхбаттан үзінділер беріп отырамыз, Осындай жағдайды үнемі дін, ғылым туралы пікір таласып сырласатын ғалым шалыма аруақтардан келген осындай уахиларды айтып берген едім; «Бұларды енді дәлелдеу керек болмаса негізсіз» деп ескертті. «Бізге дәлелдеудің түкке де керегі жоқ» дедім мен. «Онда сендердің бұл пәтуаларыңа ешқандай ғылым адамы сенбейді» деді ол. Міне енді гәптің де, қазақ елінің нанымынан келген надандық пен бейтараптың қасіреті де осында тұр. Бұл жағдайды Абай атамыз да ескерткен екен; «Қазақ жаттың бір жақсысын көрсе құлдық ұрып, өзінде барды менсінбей және «Әуелі-бұл ісімді ол ісімнен асырайын деп, артық ісмерлер іздеп жүріп, көріп, біраз істес болып, өнер арттырайын деп түзден өнер іздемейді. Осы қолындағы аз-мұзына мақтанып, осы да болады деп, баяғы қазақтың талапсыздығына тартып, жатып алады.» «Кей жұрт ақыл айтарлық кісіні іздеп таба алмайды. Қылығының қылшығын танитұғын кісіден (аруағынан) қашық жүретұғыны қалай?» «Қазақтың шын сөзге нанбай, құлақ та қоймай, тыңдауға қолы да тимей, пәлелі сөзге, өтірікке сүттей ұйып, бар шаруасы судай ақса да, соны әбден естіп ұқпай тынбайтұғыны қалай?» деген түрлі ескертумен бұл рухани дертімізді алдын ала болжап кеткен. Сондықтан әзірге бір адам баласы да болса мүмкін үгіт алар деп өз қазағымыздың оқитын қауымына ғана таратып жатырмыз. Ал, алда осы жағдайдың жаппай індет болып, әрбір «білдіманның» басына, жан-ұясына, ең аяулысына айықпас дерт болып жабысатын және оны енді өзінен көрмей сіздерден, дәрігерлерден көріп және ондай жалғандықты жақтайтын  осындай әділетсіз заңымыз барда талай жазықсыз жандар да жала арыздармен қараланып, жазаланатыны даусыз.

      Қазіргі таңда қазақ елінде 14 жылдай уақытта, яғни ата жолының алғашқы үкімі түскеннен бастап  адамдардың сәулелену дәрежесі де артып және құдай ісін меңгерген, зияраттап өз шежіресіне, ата-ана рухына жалғана білген, тылсымнан таңбаланған адам баласының «гелий» қорғаныс, імүндік балшықтарының да жетілуімен байланысты, енді шамалы уақытта бұл жағдайдың нәтижеленетін кезі де келіп, яғни ешқандай дәрі-дәрмектің әсері болмай, тек Құдай құдіретіне ғана жүгіну арқылы азаптарынан сауығатын мезгіл де жақындап қалғаны хақ. Және ең өкініштісі «аруаққа яғни Алланың себебі, Құдай ісінің өзіне табынуға болмайды» деп Құдай ісіне де жала қойған дін қандастарымыз, имамдарымыздың, дін ғалымдарының да жан ұяларына қасқыр шауып, түрлі ессіздік, кемістік рухани ауруларының да белең алары сөзсіз. Бұл жағдайдан Құдайдың сотынан осындай Аллаға қарсылық, аяттарына ортақ қосу істеріне басшылық жасап, шайтан жамғаттарына айналған ел басшыларының да құтылып кетуі де екіталай. Өздерін де, ұрпақтарын да өз қолдарымен  жаратқанның баураушы азабына ұсынып жатқандарын мүлде мойындар да емес. Сондықтан да осыдай қазақ еліне ғана емес, әлем жұртына түскен ғасырлық дәрежедегі дін сынағы мен індет, аурулардың әлем ғалымдарының басын қатырып, амал жоқ дін мен ғылымның тұтастығын мойындап және шешімін таппаған індеттердің шипасын алдын ала аруақтар арқылы жаратушымыздың түсіргенін, оны да болашақта жариялап және нақты шипалық шаралармен дәлелдеу арқылы әлем ғалымдарының да назарына қазақ халқының мұндай  рухани байлығының хикметінің көрініс беруімен көптеген өзге ұлттық ғалымдардың зерттеп, дәлелдеп ғылымда ірі жаңалықтар ашуына себеп болатынын түсіндірдім. Ал ғалым шалым; «Бізге осындай Құдай ісін зерттеуге ұлықсат беретін үкіметіміз заң шығарса дәлеледеп, баяғыда–ақ  діннің хақтығын ашып беретін едік»-деді. Осындай жалтақтық, намыссыздық пәтуадан енді менің ойыма Міржақып Дулатов атамыздың өлең шумағы ойыма түсті. Шындығында осындай Құдайдың жіберетін азабынан кейін және ақиқаттың ақталып, аруақ заңдылығын, аталарымыз меңгерген тура жолды әлем қызығып, үлгі-өнеге алып үйренуге топтап қазақ еліне зияраттайтын заман келетіні хақ. Сол уақыттарда мен осындай білетін едім  және мен бастан туғаннан «аруақ» деп сенуші едім дегендей кешегі желтоқсан уақиғасынан кейінгі түрлі ұлтшыл, жанашырлардың, ел басшыларының кенеттен пайда болғанындай, қазіргі үндемей тым-тырыс жатқан, басын күйттегендер немесе миллиондаған халықты ашықтай азғырғандар да, түрлі кітаптар жазғандар да аяқ астынан діншіл, аруақшыл, халықтың жанашыры болып шығары даусыз. Олар өзінің дәрежесін, тақтарын сақтау мақсатында нағыз сенімін жоғалтпай, аз болса да өз пікірін ашық айтып жүргендердің дәрежесі көтерілуінен қорқып, тағы да баспасөз, ақпарат бетіндегі мүмкіншіліктерін, жинаған дүниесін де аруақ жолына, Құдай ісінен аямай шашулары да ғажап емес. Сондықтан ондайларды Раббымыз пайғамбарымызға; «Мұнафықтарды сен білмейсің, олар араларыңда жүр, тек Алла біледі» деген ескертумен және ондай адамдардың белгісі Алладан ашық аяттардың яғни хикметті мұғжизалардың келуін «жын, шайтаннан» деп аяттарды мазаққа алатынын: «Қылжақтай тұрыңдар. Расында Алла сескенгендеріңді жарыққа шығарады» де (64) ..Желеуретпеңдер! Сендер иман келтіргеннен кейін қарсы шықтыңдар. Сендерден бір топты кешірім етсек те, бір бөлімдерің күнәкар болғандықтарың салдарынан азапқа ұшыратамыз. (66) Мұнафық ерелер мен әйелдер бір-бірінен, Олар жамандыққа бұйырып, игіліктен тосады. (Аруақ батасынан) Сондай-ақ олар қолдарын жұмады. (Құрбан шалудан, Алла жолында зияраттап, ақша, дүние жұмсаудан бас тартумен бірге өзгелерді де азғырып, тосады.) Олар Алланы ұмытты. Сондықтан Алла, оларды ұмытты. Расында мұнафықтар, олар бұзықтар.» (9-67) Міржақып Дулатов атамыз осындай мұнафықтардың қандай болатынынан құран аяттарын ашып көрсетіп кетіпті де; «Қайда едің?» деген сауал қойыпты.

Кешегі қара күндерде,                             Ақыл таппай дағдарып,

Жұлдызсыз, айсыз түндерде,              Жанашыр таппай сандалып,

Жол таба алмай сенделіп,                    Барарын қайда біле алмай,

Адасып Алаш жүрегенде,                     Жүрген күнде сан ғаріп,

Бұл күнгі көп көсемдер,                         Есепсіз көп шешендер,

Сұраймын сонда қайда едің?                Жөніңді айтшы қайда едің?

                      ********    ***************

Сарыарқа  сайран жерлерім,            Атадан бала айрылып,

Көкорай  шалғын  көлдерім,          Қанаты сынып қайрылып,

Асқар тау-биік белдерім,                Қасірет толып жүрекке,

Бәрін жауға алдыртып,                     Тұрған бір кезде қайғырып,

Қысылып қазақ тұрғанда,                 Толып жатқан қамқорлар,

Данышпандар қайда едің?                 Елде жоқ едің қайда едің?

      ***********       **********************

Құландай үркіп елдерің,                   Кедейдің сорын қайнатып,

Қалдырып мекен жерлерін,           Майданға жасын айдатып,       

Жаяу-жалпы, жалаңаш                 Тіл жоқ, көз жоқ, басшы жоқ,

Қатын-бала, ерлерің                      Өлімге басын байлатып

Аштықтан қырғын тапқанда,      Жіберерде жаным –ау,

Сыпыра жомарт қайда едің?         Жанашыр жақын қайда едің?

       ***********     ****************

Енді бүгін кім жаман? Данышпан емес, кім жауыз? Жомарт емес, кім сараң? Көсем емес, кім жалтақ? Шешен емес жоқ адам. Бәрі білгіш, бәрі ер, Жеткіздің, Алла тағалам. Атамыз қазіргі таңдағы әлем философтары, психолог ғалымдары және дін ғалымдарының да жоғалтқан жан сырын, нәсілдік белгілерінің замандар өте қайта тірілетін, жүректердің осындай нәтижесінен болатын дін сынақтарының пайда болуын алдын ала ескерткен екен. Қазір халық арасында «Пәлен деген атақты кісі айтты немесе хазірет, имам айтты, аруақ бар, құран бағыштау керек»-деді деген жүрегі жарылардай қуанып жүрген қазақтың қарапайым шаруасын күйттеген ағайындарымыздың риясыз қуанышын көргенде,  «Бұрын сен қайда едің?» деген атамыздың сауалын, солардың әрқайсысына да, ел басшыларына да, партия құрған ақыл, сөз сатушы саудагерлерге де қойғым келеді. Бірақ амал жоқ жеті-сегіз жыл болды есіктерін қағып, аруақты есіңе ал дегенмен мүлде нәтиже де шықпады, керісінше баққан иттерін қосып қуғандар жеткілікті. Осыған байланысты мынандай мысалды ғибрат алар деп ескерте кетсем;

      Бір үнемі жарыста бәйгенің алдын бермеген тұлпар әбден қартайып бір күні  арыққа жығылып үйелеп қалса керек. Сонан оған әбден бауыр басып, жаны ашыған егесі бауыздауға қимай ең болмаса қораға барып өлсе екен деп халықты жинап, жабылып көтергенмен, аяғын бастыра алмай қойыпты. Сонда оның қасынан өтіп бара жатқан бір көпті көрген ақсақал: «Сендер оны көтеріп несіне әуре боласыңдар, ол енді өзін өлімге ұсынып жатыр, оның дауасы алдынан дүбірлетіп, қиқулап, аттандап бір топ жылқыны айдап өтіңдер, сонда өзі атып тұрып қорасына барып өледі» деген екен. Сонымен әлгі ақсақалдың айтқанын бұлжытпай орындағанда, тұлпардың атып тұрып жылқылардан қалмай қорасына барып жығылып өлгеніне куә болыпты халық. Мүмкін бұл мысал жүректерінде екі беткейлік бар мұнафықтарға емес, жасынан көк жиекті көріп ауылдың топырағын кешіп, жер емшегін де шал емшегінің де дәмін татқан бауырларымызға жүректеріне қозғау салып, аруағы оянып, ақылына шипа болып, дәстүрлі дінімізге иман келтірсе еңбегіміздің де босқа кетпегені. Шыңғысқан бабамыз елімізге қызылбастан келіп; «шерік, серік»деп дінді азғырған, еліміздің ағайындар арасына от жағып, дау туғызған арамыздан шыққан сатқындарды да  Мекке қаласына дейін қуып барып мүлде тұқымымен қоса құртып жібермек болыпты. Бірақ, Шыңғысқан бабамыздан араптардың 90 хафизы құран ұстап, алдынан шығып кешірім беруін сұраған екен. Бабамыз әскерін тоқтатып Мекке қаласына  аз ғана нөкерлерімен кіріп, қағбаға тәуап етіп, халыққа жаудан түскен садақаларын тартып беріп; «Өздерің біліңдер, бұлар болашақта дін шапанын жамылып әлемді қайта азғыратын болады» деп ескерткен екен. Және пайғамбарымыздың; «Қиямет мезгілінде ғалымдардың қадірі түседі, себебі екінің бірі құранды өздері оқып тәпсірлейтін болады.» деп ескерткен екен.

       Қазір ғылымнан суаты, жүрегінің қуаты жоқ тәпсірші, шариғатшыл имамдар түгіл, атақты ғалымдарымыздың өзі сананың сезіммен ара жігін ажырату түгіл олардың өлшемі және қайдан, неден пайда болатынын, түйсікпен арадағы өзара байланысты, пайда, зиян шектерін және ақыл мен естің ара қатынасын, өлшемін де мүлде қарастырмайды. Сондықтан ақыл, білім жетістігін яғни түйсіктік «Ман»-дық қуаттармен шатастырумен, «Ар», «Уақ» қуаттарын меңгеру арқылы пайда болатын парасаттылық өлшемімен шатастырып, жастарымыздың сана-сезімі жетілген деп түсіндіреді. Сана-сезім қуаттары ақылдың жетіліп, 40-тан асып кемелденуімен, яғни дауыс, үннің 8 жыл сайын 5 рет өзгерумен және от басы, неке өмірінің ыстық суығынан өтіп, ұрпақ тәрбиелеу арқылы адам баласының кәсіптік, өнерлік, жыныстық іс- әрекеттерінен туындайтын, қолдың ағаруымен және соған байланысты жалпы тән еттерінің тазарып, қанның, жүректің тазалығының көрсеткіші мен қандағы 11 періштенің тіріліп кеңістікте бейнеленуімен белгілі болатын, жоғарыда көрсеткен; 13-11 санды аятқа діл білімі болып, ол тек тақуа, әулиелерге тән көрініс екенін дәлелдедік. Ал бұл жағдай ниеттің таза, толық намаз орындау көрінісіне айналумен және  сезім тазалығы «АР», «Уақ» және түйсіктік білімді меңгерумен «Ман» қуаттарының ұлттық, жыныстық, халықтық, замандық және білімділік, парасаттылық дәрежелеріне сай қалыптасуымен, тәрбиесімен ғана дұрыс бағыттағы ниеттің пайда болатынын да білген жөн. Ал жоғардағы дін өкілінің; «Шыраққа табыну, отқа табыну, ондай ниет қазақта жоқ» дегендей ойдан шығарған сандырағы өзінің аруағының, жүректің бейнеленіп, ана құрсағынан шыққанда «Шыр» етіп дауысын көрсетіп, «Ақ» -қа оралып, «шырақ» болып әлем есігін ашқанын да мойындағысы келмейді. Бәрібір тәннің «У»-ға айналып, аққа оралып, шырың-қан, су-үнің буға айналып, аруақ болып кеңістікте орнын алып, шырылдап тозақ сатыларынан өтетінін, сонан кейін уыңды, бейнеленген ағашыңды ұрпақтарыңа үлестіріп өз аруағың нұр, май — шырақ болып жанатынын да білген жөн. Өлім, ауру кәріліктің ғана еншісі емес, жан шырағыңның, шамыңның сөз майы-нұры жоғалса да келетінін білген де жөн. Сондықтан «Шырақ»-аруақ, жүрек қуатының бір сипаты. Және әлемдік шырақ-жүрек нұры болып, Мұхаммед пайғамбарымыздың бастапқы нұры Иерусалим қаласында жылына бір рет өзінен-өзі жанып, оған табынған бүкіл басқа діндегілердің шипа алуын, шындығында бұл ислам дінінің бір ғана бөлшегі екенін түсіндіретін де мезгіл болды. «Шыр» әйел затының 40 түрлі әурет ошағына қоныстанып, «Ақ» еркектен келетін шауқатпен, әйел қуатымен бірігіп 7-ге айналанып бейнеленіп, «бес торғайды екі теңгеге сатып алумен», «Шырақ-Жан» болып, қазақтың қыз баланы «Шырағым» деп аялап, келіннің өтеуінен 47 санды қалың мал беріп, отқа май құйып, шырағың сөнбесін деп тілек тіліп, сондықтан  жанның нұры 47-саны «Мұхаммед» және; «Алла жаққа, Оның нұсқауымен шақырушы бір нұрлы шырақ түрінде жібердік.» (33-46) Сонымен бірге Пайғамбарымызға; «Мен сендердің іштеріңде өмір бойы болдым, сонда да түсінбейсіңдер ме?» деген аяттың сыры осыны ескертіп тұр.

     Сондықтан; «Ханафи масһабы тура жолға шақырушы шырақ» деп және «Масһаб-жол» яғни Алла Тағаланың құдірет қолы, қияметке дейін жалғасатын ғылымы, елшілік істері деген ұғым пайда болуымен және ап-ашық үкім түріндегі  аяттарға, Аллаға, пайғамбарларына, елшілеріне серік және ортақ қосып, аруақ және Ата жолына қарсылық білдірген барлық жер тұрғындары кәпір болып, жуық арада азаптармен жауабын алатындарың да сөзсіз. Осындай арсыздық қылықтармен  нәсілдердің жүректерге шерік болып қалай еніп, сатқындық, намыссыздық «Ман»-сызықтардың, қасиет бездері, жан үйлері — құлақтардың тіліну және пайда болу сырын алда баяндаймыз. Және жан ғылымына жасалған негізгі ислам, масһаб ғалымдарының негізгі зұлымдығы мен надандықтарын баяндауға осы басылыммен қысқаша есігін ашып кетуді көрсеткен Раббымызға мың да бір шүкіршілік! Әзірге осымен қысқаша аруақ туралы мағлұматымыз бітті! Басылым бетінде жүздескенше мал-жандарың түгел, шырақтарың жарық, ділдеріңіз таза болу үшін жыныстық ұят сезімдеріңіз қуатты, әйелдеріңіз май жаулықты, арлы, етекті, сәукелелі, киіз қазығы мықты болып, ұлттық намыстарыңыз арлы, жарық болып, «Ман»-ой бақшаңыздың бәйшешектері іштеріңізде сана қуаты болып көктеумен бірге жұпар иіспен гүлденіп ұлтқа, діл білімімізге тән сана-сезімдеріңіздің рухани ұйқыдан оянуымен, жинаған білімдеріңіз, түйсіктеріңіз ақ төбе болып ағарып, бөрікті, ақ жаулықты, малды, жанды, балалы, бақуатты және өздеріңіз дін аман болыңыздар!  (Байтасов. Тоқберген. Кескір ұлы.)

Алғабас ауылы. Ақпан- Наурыз-Сәуір айлары,  2012 жыл.

Дін көш басшыларының керуенінен кейінгі көкірекке келген ой-түйін.

      Ел басымыз әлем халқының «ар» қуатының негізгі сарбаздарын жинап алып, жер әлеміндегі адамзатқа төніп тұрған рухани қауіп-қатерден шығу жолын бірге шешуге ұран тастап, оған әрбір өз елінің дін ахуалына бей-жай қарай алмайтын дін басшыларының бір төбенің басына жиналуға және оған неге қазақ елін таңдауына келісім берді? Не шешті, не тапты? Әрине жаратушы иемізден бір белгі болмаса қайдан бұндай өз ұстаным ар білімін өзгелерден тиімді санайтын рухани ұстаздар бастарын иіп қазақ еліне жиналды дейсіз? Бұған себеп қазақ халқының өзге елдің әлем тарихында кездеспеген аяқ астынан шаруашылық істері дамып, әрбір бастаған істерінде Құдайдан қолдау тауып асығы неге алшысынан түсіп жатқан себебін, шындықты, ұлттық рухымызды біліп көрмекке де келгені сөзсіз. Бірақ қандай үлгі және қандай дін жетістігімізді немесе ата салт-дәстүрімізді көрсете алдық? Ел басының ортақ шешім іздеуге қойған ұсыныс ұранынан басқа ешқандай да рухани тағлым алмай, қазақ еліне неге Құдайдың нұры түсіп тұрғанын біле де алмай кеткені де хақ. Бұдай қарапайым ұлт жанды еліміздің тұрғындарында тек әттеген-ай деген өкініш пен ұйымдастырушы ел басшыларына деген өкпе ғана пайда болғаны да сөзсіз. Енді осы көкірекке шемен болған, алдағы баяндалатын кітапқа да тақырыпқа айналған жайсыз көріністерден хабар бере кетейік;

     Ашаршылық құрбандарына арнап қазақ салтына жат көрініспен басын, қолын жалаңаштап, ұяттан аттап көкке неге қол созып тұрғанын білмеген әйел бейнесі мен жалаңаш баланы артына қазақ дәстүрін сақтаған ата-анасын, аруақтарды ергежейлі кейпінде бейнелеп, соған гүл шоқтарын қойып, біздің ендігі дініміз осындай кәпірлік шоқыну еді деп, оған амалы жоқ дін басшыларына бір-бір гүлден ұстатып қойып тағзым еткізген жалған тәңірге шоқыну амалына ислам елдері ішінен күліп те, бастарын шайқап, мазақтағандары да болуы мүмкін. Бұл біздің ел басшыларының ислам дінін тәрк етіп және ата салт-дәстүрлі дінімізге ашықтай жала қойып, аруағын мазақтаған көрініс болды. Қай атамыз аруағына шөп салып шоқынып еді? Керісінше гүлді жұлып, ысырапқа айналдырмақ түгіл, мал жаюға да тыйым салмаушы ма еді білімсіз қазақ? Бұл жағдай сол күндері бүкіл қазақ елінің зиялы, оқымысты қауымының табыну дәстүрі болып, барлық облыстарда және Алматыда да қайталанғанын сөз қылудың да керегі жоқ. Сондықтан сол күні 3 және 22 минутта 4-баллдық жер сілкінумен 31 санына және құпия кітаптық есебімен 10; 31; 41 сандарымен үлкен ескертудің дін ошағы Алматы қаласында болып, бұрын болмаған шайқалмалы жер сілкінудің ірі белгісі Құдайдың ашық ескертуі берілді! Бұрын да екі рет таң намазында осындай жер сілкінуді жайнамаз үстінде қарсы алып, тербелмелі және дірілмен келетін толқымалы (секіртпелі) түріне куә болған едім. Бұл жолғы бейне теңіз үстінде тұрған кемедей ешқандай дірілсіз айналмалы шайқалғанына куә болдым. Әлем көш басшылары қазақ елінен Құдайдың хикметін іздеп және оның жан сырының бар екенін түйсініп, бірақ керісінше діннің азған өздеріндегі қалыпты әдеттерін ғана көріп, ештеңе түсіне де алмай артынан неге жартушының қаһарланғанын да біле алмай көкіректеріне шемен байланып кеткені де даусыз.

    Санасы ашық, діннен, құраннан сауаты бар болған әрбір парасатты адамның 41;3;10;22;31;4 санмен берілген ескертуді, аят  сандардың құпиясын шешсе жаратушымыздың қандай үкім бергенін білер еді? Болмаса «Санды білмейтін санасыз» еліміздің дәстүрлі діні деп дінін сатқан, аруағын мазаққа айналдырған қауым мүшелеріне жуық арада ірі сынақтардың осы сандармен келетіні де хақ! «Ман» және «Уақ» қуатын «Ар» қуатына қоса алмаған соның шешімін, хикметін іздеп келген дін көш басшыларына құстың тілін, «құс ілімін» меңгеру арқылы ғана мүмкін болатынын түсіндіретін өз тобынан, бағытынан адасқан аққу, сүңқарлардың білімдерін жетілдіріп, «Ар» қуатын меңгеріп, әлемге үлгі болып, әлем дін көшін бастайтын уақыт жеткенін көрсетіп «Оян қазақ!» деп жаратушымыз халықты таң намазына тұрғызғанын көкірегі соқыр, көзі бар көрмейтін, құлағы бар естімейтін, ішіп-жеуден басқаны білмейтін хайуанға айналғандар ғана сабақ алмасы сөзсіз. Ақ ұлымыздың біріншіден Шапырашты руының аруақтарының рухын шаттандырып, қазақ елінің рухани жалауын көкке көтеріп, сондықтан қазақ аруағының елесі әлемді кезіп, оның жемісі Абай жолы болып, Мәскеуліктерді де ұйқысынан оятқанына да куә болдық. Бұл жалаудың негізгі иесі қазақ екенін көрсететін уақыт туып, ар-намысты аққу, сұңқарлар қайта керуенге шығып, халыққа Құдайдың кереметі мен хикметтерін көрсетіп, алдағы қазақтың көптеген қауым мүшелеріне төніп тұрған зұлымдықтардан құтқаруға шығу керек екеніне осы дін сұхбаты дәлелдеп және көрсетті. Сондықтан ата жолының неге зияраттаудан басталып, аққу, сұңқар аталып қасиеттілікті меңгерумен және Құран үкімдерінің  қазақ дәстүрлі дінінің әлемнің бар діндерінің үлгісі, көш бастаушы екенін дәлелдеу үшін ғана әлі алда талай асулар мен шығаратын кітаптар бар. Халқымыздың оқыған қауымының діни сауаты жоғалып, ел, дін, сөз көш басшыларының сөз астарын түсінетін философиялық қабілеттерінің әлсіреуінен ұлттық даналығымыздың өлуімен байланысты көптеген дін басшыларының және ислам әлемінің Құран аяттарына жасаған зұлымдықтарын және қарапайым шариғат ісі масхабты жол қылып, бүкіл ислам әлемі адасқанын дәлелдеген жазбалаларға әзірге әулие бабаларымыз халық арасына таратуға, өзге тілдерге аударып, өзімізді-өзіміз әлем алдында масқаралауға ұлықсат бермей отырғанынан-ақ ел тыныштығының, береке бірліктің күзетшісі аруақ білімі арқылы ғана қазақ елі жаратушы алдында абырой-беделге еге болып тұрғанын білгеніңіз де жөн. Ал өз уәзірлеріне риясыз сеніп, асыл дініміздің өз елінде өгей баланың күйін кешуге де себепші қылып қойған ел басымызды қолында таяғы жоқ Сүлеймен пайғамбарымызға да ұқсатамын.

      Сүлеймен пайғамбарымыз жер бетіндегі өнерлі, жынды адам балдарын жинап алып, қалалар, керемет құрылыстар салдырып, тынысы жоғалып дұрыс дем алуды білмейтін, елді теріс жолға азғыратын шайтан адамдарды зындандарда ұстап, түрлі суға сүңгіп істейтін істерді беріп шаруашылық, жаңашылдық істерді меңгерткен еді. Бірақ пайғамбар бабамызға жаратқаннан «Адамдардан, жындардан, құстардан» хабар беріп, дін соғысын атқаратын, хикмет көрсететін әскер көмекшілері бар еді. Біздің ел басымызда да осындай жынды адамдар мен ақылы сау адамдардан да іс басқаратын, хабар жеткізетін көмекшілері жеткілікті, сондықтан еліміздің шаруашылығы қарыштап алға басуда. Тек әттең-айы ел басшымыздың ғайыптан болжап білетін қожалығы, бақсылығы, қолында таяғы жоқ. Сондықтан да құс тілін меңгеріп рухтан хабар жеткізіп, дін ісін өркендететін әскерді Раббымыз өз туысқаны, інісі және тынысы болсын деп арамыздын Ақ ұлды тағайындап еді, бірақ оны шайтаннан болған әскерлер басшыларының көмегімін соттатып, жанына жинаған құс тілін меңгерген әскерлерін таратып тынды. Бірақ Ақ ұлдың аттандап қазақты иманға шақырған оншақты жылғы ісінің жемісі де беріп, көктен түсіріп, жерден өндіріп беретін себепшінің орындаушы тек Шапырашты аталығы ғана емес қазақ халқының аруақтардың әлем алдында рухтарының шаттануына жүз мыңдаған құрбандық қанымен көптеген сынақтардың, күнәлардың жуылуына бірден -бір себеп болып, еліміз бұл жағдайдың жемісін де көріп жатыр. Оның негізгі жемісі осы сауатты аталған қауым арасына мүмкіндігіміздің жеткенінше «Ленин» саясатынан көп үлгі алып өскен қауым болғандықтан, білімділер, қаражатты қалталылардың жүрегіне жақпай, ұлттық ар-намысын оята алмағандықтан қолдау болмай, әйтеуір үнпарақтар болса да ұлттық намысы тірілердің жүрегіне иман болып тама берсін деп тылсымнан ашылған бабалар меңгерген асыл дініміздің үлгісі мен әлі құпия жазылмаған жарғылары да нақты дәлел бола алады. Сондықтан бұл еңбектерді де менің ойымнан шықпаған, аруақтар жетелеуімен жазылып жатқан Ақ ұл бастаған істің жемісі деп біліңіз. Бірақ көре алмастық діндегі ақырет саудасын ақшамен бағалаған надан қауымның  қазақ ағайындарының арасына; көктей солғыр деп сөзбен «гүл шоғын» қойып, от салып, дінді бөлшектегендердің  кесірінен елімізге қайғы-қасірет бұлты төніп, «Ақ»-тың нөсер жауыны да көп күттіре де қоймас. Егер менің бұл пікірімді бұндай ел, дін басқарушылары дұшпандық деп қабылдаса онда; Үмітсіздік пен күмәншылдық кеселіне ұшырап, су орнына у ішкізген, халықтың төл өнерін ақылсыздық, дінсіздікке бағалап, өз дәстүрін намыс көріп, өзгенің ескісін, азған-тозған дінін қызғыштай қорыған ұлтсыздардың өз араларынан көш бастайтын, хикмет көрсететін дана шықпағандықтан, шайтан жамағаттарының халықтың жауына айналдырған аққу, сұңқарлардан діни сауатсыз атанған біздерден де шындықты, құранды, хикметті, аян, уахиды, құс ілімін меңгеруді үйренуге болатынын және Ескендір Зұлқарнайын атамыздың мына өсиетінен өнеге алса демекпін; «Барлық достарымнан пайда көрем, дұшпандарымды одан да көбірек пайдаланамын. Өйткені жаман істерімді достарым жасырады, жақсылығымды асырады. Сондықтан да өз кемшілігімді білмей қаламын. Дұшпандарым дұшпан болғандықтан, айып істерімді жасырмай айтады, ал мен болсам, ол кемшілігімді тез жою үшін әрекет жасаймын.»

Қарасай ауд. Алғабас ауылы Бейбітшілік көшесі №6-үй; Байтасов Тоқберген Кескір ұлы.

     «Жан жетілмесе, тәннің көмегімен ары қарай толыса алады, өйткені тән жанның тіршілік кешуінің шарттылығы саналғандықтан, оның жетілуінде де кепілдар бола алады.» Жоғарыдағы көрсеткен Дәуіт пайғамбарымызғf түскен сынақ аяттың үкімінің 99 мал егесінің бір мал егесі яғни жүрек қалауына бағыну арқылы бүкіл тәннің бір кісідей жұмыс істеуін қалыптастыратын тек шүкірлік амалдары яғни түрлі салт-дәстүр, әдет-ғұрыптық намаздарды орындау арқылы жүректің де тазалығын, ақыл-ойдың біртұтастығын және қарекет амалдардың яғни аруақтың да біртұтас «Ісра»-ға айналуын қалыптастыру шарт. Бүкіл жоғары бөлік екі жарыққа бөлінді де, қозғалыс қасиетіне еге болды. Алла тағала өзін құдірет күшімен осы жарықты бүкіл әлемнің қозғалыс негізі етіп жаратты. Жарықта жылу табиғаты бар. Бұл жылу бүкіл дүниелік харекеттің ірге тасы болып қаланды..»(Әл-Фараби) Екі түрлі жарық жылу сапасы барлық жаратылыс және адамзат тіршілігінің негізі яғни Жаратқан, Жарымыз, жан анасы «Жар» балып саналады. Осы жан анамыздың жарықтық екі сапасы бар; бірі сары-нұр, екіншісі күміс ақ-нұр болып, бірін рухани әкеміз, екіншісін рухани анамыз деп те атаған дана аталарымыз. Енді осы екі нұрдың қарекеттік себепшісі үшінші жарық қызылды қоссаңыз барлық жаратылыс қозғалыс басы осы үш түрлі «Ман» қуатынан таралып жаратылыс тіршілігінің басты себептердің Иесі болып табылады. Осы себепші қозғалыс иелерін яғни рухани әке иемізді тану арқылы ғана себептердің да жарықтың да жоғары жаратушы иесі бастапқы  түп негізді Алланы тани аламыз. Енді осы жарықтар адам баласының тіршілігін қалыптастыратын екінші дәрежелі себепке және себепші қарекеттік жарыққа айналады. Бұл жағдайды адам баласының қанының екі бағытта айналуын бірін күре тамыр «артерия», екіншісін соқпа тамыр «вена» деп атап және олардың бір түсті қызыл арқылы «Бір»-дің төменгі жер бетіндегі сипаты жүрекке қызмет жасап жоғарыда Әл-Фараби атамыздың екі жарықтың арасындағы аралық орында пайда болған сипатты білдіреді.  Бұл үш түрлі қозғалыс қарекеттік сипаттардан пайда болатын қасиеттерді; «Тоқтаулық, қалыпты шыдамдылық-Бұл қайраттан шығады, білсең керек. Ақыл, қайрат, жүректі бірдей ұста, Сонда толық боласың елден бөлек» деп Абай атамыз 3 түрлі қасиеттен қайрат яғни адам баласының намысы «Ман» қуаты пайда болып, енді бұл қуаттың жұбы ақыл қуаты болып саналатынын ескертеді.

   «Ар»—Қуат; ыс— «У»;  тан— «Ақ»-жарық. АР— ЫС-«Ағаш-У»-ТАН-«Ақ жарық» Аятта; «Ал оларға насихаттан жалтаратын не болды? (49) Олар мүлде үріккен құлан сияқты; (50) Арыстаннан қашқан. (51) Жоқ, олардан әрбіреуі өзіне бір ашық нұсқа берілуін қалайды.» (74-52) (126) Бұл сүре Мұхаммед пайғамбарымызға Жәбірейіл періште арқылы келетін уахи, үкімдермен және өліктерді тірілту, жер бетінің хикметті істері мен Әзірейіл періштесі арқылы келетін рухани өлім және қайта тірілу мен қиямет мезгілі Исрафил періштесі арқылы сүр үрілу, дауыстың, күш-қайраттың, Алладан қорқудың, 5 тәңірлік қуаттың толық бейнеленген мұғжизалы, хикметті көріністері болып, бұл сүренің жұбы 47-сүре Мұхаммед пайғамбарымыздың шапағатымен парасаттылық сана қуатының негізі және тура жолдың ғылымы болып түсіндіріледі. Сондықтан 10«Жүніс»+11«Һұд»+12«Жүсіп»+14 «Ибраһим»=47 «Мұхаммед». Осы бес сүренің сандық мәндерінің Құран ішінде көлденең және тігінен «Хатте»(диван) бұрыштарын құрау арқылы пайда болатын жасырын насихат, үгітінен ғана тура жолдың ғылыми үгіті пайда болады. Енді аяттағы сандық мәндегі; 49, 50; 51-санды аяттардың мағынасы мен «Арыстан»-«Аруақ» (рухани өлім) ұғымының астарлы сырын іздеп көрсек; Бұл санды мағынаны аяттарды көлденеңінен 7-санды сүре өлімнен кейінгі тылсым өмірін «Ағраф»-«Ақ» деп атап «Аруақ» тіршілігі және әр түрлі қуаттардың белгілерін, түрленуін, жаннат, тозақ сипаттарын үгіттейтін 206 =(8) аяттан, белгіден тұрады. Енді аятта: «Тозақтағылар, ұжмақтағыларға; «Бізге суларыңнан немесе Алланың сендерге берген несібесінен төгіп жіберіңдер» деп айғайлайды. Олар: «Расында Алла, ол екеуін де кәпірлерге арам еткен» дейді. (50) Олар, діндерін ойын-сауыққа айналдырып, дүние тіршілігі алдағандар. Олар, осы күнге жолығуларын ұмытып және аяттарымызға қарсы келгендей бүгін Біз оларды ұмытамыз.» (7-51) Енді құландар тозақтық пенделердің аруақтары болып, ал «арыстан» бір жағдайдан келесі жағдайға өту кедергісі, көпірі яғни өлім және есеп күнінің меңгеруші және шапағатшы ұжмақтық періштелер, Алланың достары болып есептеледі. Енді 51-аятты «хатте» ұғымымен насихатын тексерсек; «Мұхаммед құлдарыма хабар бер. Күдіксіз Мен аса жарылқаушы, ерекше мейірімдімін. (49) Шын мәнінде азабым да күйзелтуші. (50) Оларға Ыбырайымның қонақтарының да жайын айт.(51) Сол уақытта періштелер Ыбырайымның жанына кіріп: «Сәлем» дегенде, Ыбырайым: «Біз сендерден қорқамыз»  деді.» (15-52) Бұл аяттардан Раббымыз бен пенделерінің арасындағы хабардың, елшіліктің, шапағат берумен және түрлі апат, өлімнің орындаушы періштелерінің сипатын береді және жоғарыда көрсетілген екі нығметтің де белгісін осын сандардың үгіті көрсетіп тұр.

          Аруақтың толық 7 күн қуатқа айналуы тек 10 санымен дәрежеленуден кейін ғана пайда болатынын және ол енді адам баласының өрісінің, сыртқы өрістік зейнет киімінің толық бейнелуімен, қалыптасуымен ерекшеленеді де Мұхаммед пайғамбарымыздың осы аруақ қуатының 3 түрлі бірлігін меңгеру  арқылы миғражға көтерілген хикметті насихатынан айқын білуге болады. Ал бұл жағдайдың Құран ғылымының қазіргі  дін ғалымдарының, масһабшылардың да ескермей ұмыт қалдырған бір қағидасы пара заңдылығы мен құран сүресінің сандық мәнімен арадағы құпия қатынасынан туындайды. Сондықтан 17-ші сандық орындағы «Ісра» сүресі құлшылық істерінде 17 параға тәуелді болып; 21-сүре ескертулер мен тылсымнан келетін белгілерді, уахидың шартын меңгеру, жеке жол-жоба кітабына жалғану және оның негізі 22-ші сүре жорықтар кітабы, жер есіктеріне жалғану,  мұғжиза келтіру болып насихатталады да, екінші жұбы сол жаққа қарай өту кітабы 71-сүре «Нұх» пайғамбарымыздың ізгілікті істері мен нұсқауларына жалғанумен 29-шы пара «Мүлік»-67 сүремен 77-сүре «Мүрсәләт» арасындағы 10 сүреден тұратын құранды алумен, 77 буын нәсілдік белгілерді алумен ғана көкке жалғанып, «Мағарыж»-Миғражды яғни 7 көк қуаттарын бейіш, ұжмақ меңгерумен атқарылған хикметті оқиға екенін және 5 парыз намаздың сыры әлі арап халқынан келмей тұрып бұрынғы Құранға дейінгі түсірілген кітаптардың намаздарын орындап толықтыру арқылы атқарылғанын дін ғалымдарымыз білгенмен, бірақ ондай жағдайды мойындаудан, иман келтіруден мүлде бас тартқандары сөзсіз. Сондықтан хаж сүресіндегі Қағбаны тауап қылу үкімі, яғни біздің дін ғалымдарымыздың бес парыздың бірі қылып елді жаңылыстыруы да осы 29-шы парамен яғни көк мүліктерімен қиямет оқиғаларына және жынды меңгеріп, рұхын, нәпсісін толық тазартумен ғана атқару керек екенін де аятта; «…Сақ болыңдар, билік Оған тән. Әрі Ол есепшілердің ең жүйрігі.» (6-62)  деген ескертуді де мойындау үшін  ұлттық, парасаттылық, зайырлық сөзге деген махаббат және намыстылықтың, арлылықтың ғана қолынан келетін шаруа. Негізінен Ол-Алланың ғылымы және Кітабы яғни хикметті істері меңгеруші Алла тәні, жарықпен қараңғылықтарды меңгеруші аралық нұр Раббымыз болып сипатталады. Сондықтан аятта; «…Барлық мақтау, сондай көктер мен жерді жаратқан және қараңғылықтар мен жарықты жасаған Аллаға тән. (баураушы денесі-нұр) Мұның соңында да қарсы болғандар, Раббыларына басқаларды теңейді.» (6-1) (7) Ал Раббымыздың құдірет қолының көздердің Алланың өзі себеп болып, бастапқы «Ман» қуатын меңгеру арқылы дәрежеленетін қарекет орындаушы жаратылыс аралық рұхтың себепшілерін «Уақ», «Ру», «Ақ», «У» періштелер, шеріктер болған қуаттарды меңгерумен, жан негізі «Ару» ды және «Ақ»-ты қалыптастырумен байланысты болады.

    «Біз жаратушы емес, жаратқан көлеңкесіне қарап білетұғын пендеміз. Сол махаббат пен әділетке қарап тартпақпыз (өлшейміз), ол Алланың хикметін біреуден біреу анығырақ сезбекпен артылады (көрінісін береді, танылады.) Инандым, сендім демек-иландырамын, сендіремін деген емес. Адамшылықтың алды махаббат, әділет, сезім. Бұлардың керек емес жері жоқ, кіріспейтін де жері жоқ. Ол-жаратқан тәңірінің ісі. Айғыр биеге ие болмақта махаббат пен сезім бар. Ал, әділет, махаббат, сезім кімде көбірек болса, ол кісі-ғалым, сол-ғақил (дана, тақуа). Біз жанымыздан ғылым шығара алмаймыз, жаралып, жасалып қойған нәрселерді сезбекпіз, көзбен көріп, ақылмен білмекпіз…» (45-сөз) Адамшылықтың негізі Абай атамызша осы 3 нәрседен ғана пайда болмақ. Аятта;«Алла (Т) сендерді бір кісіден жаратты. Сосын одан жұбайын жаратты. Тағы сендер үшін малдардан сегіз түр пайда қылды. Және сендерді аналарыңның ішіндегі 3 қараңғылықта бір жаратылыстан кейін бір жаратылыспен жаратты. Міне осы Раббыларың Алла (Т) Патшалық оған тән. Одан басқа еш тәңір жоқ. Қайтіп бұрылып барасыңдар?» (39-6) (45) Құранда 39-санды сүре адамгершіліктің, әрбір адам баласының дінінің жетілуі және жан сырының, періштелік тазалықтың, көкірек көзінің тазарып жүректің ашылуын, тақуалықтың, даналықтың қалыптасуын білдіреді. Алты саны адам баласының сыртқы өрісіндегі ақыл серіктерінің періштелер санын көрсетіп нәтижесі 45-санымен «Мизан» өлшемді көрсетіп тұр.

      Енді, адам баласының қуаттық, қарекеттік шамасы негізінен 8 түрлі рең, бояумен (түстермен) періштелік белгімен басталып, бұл түрлердің 3 қараңғылықпен, қанның жетіліп түрленуінен 3х8=24; 3+8=11; санды періштелік белгілердің пайда болуымен енді аяттың сырына үңілсек 6-саны әлем жаратылыс күндер санымен, 39-дін қуатын көрсетіп және 39+6=45 санымен Алладан келетін барлық шапағаттың да сандық белгісін көрсетіп тұр. Және Алла тағаладан басқарылатын Раббымыздың нұрының періштелік сипаттарға бейнеленуін яғни тәңірлік 5 және 8 санды қуаттардың басқарылу белгісін; 11; 24; 39; 6;45; және 45+11=56; 45+24=69 санды құлшылықтың тура жолды меңгерудің шындықтың бейнеленуінің негізгі сырлары яғни сүре мәндері пайда болады. Бұл аяттың сырын тәпсірлеуші ислам дін ғалымдары «Малдар» сөзін сандық мәндерге мән бермей, сегіз түрді тәпсірлегенде; «Түйе, сиыр, қой, ешкі» деген ұғыммен әлемнің жанды нәрселерінің жанды жаратылыстар негізінің қозғалыс түрі, «физикалық», «химиялық», «биологиялық» түрлену қарекеттік ғылымын яғни бояу, түс, рең, иіс сапаларын 4 сипатты малдық яғни жындық қозғалыс қуаттарымен ауыстырып алған. Бұл жердегі «Мал»-ақша, қуат, періштелердің бейнеленуі болып ескертіледі. Пайғамбарымыз құран аяттарын жаттағаннан «Қызыл түйе» «Мал»-дың пайда болатынын және оны үнемі күзетпесе қашып кеткенін астарлаған өсиетін теріске алған ислам түркілік ғаламдарымыз және дінші масһабшыларымыз жастарға құранды ойсыз, мал азығы бой ағашының жапырағының жетілуіне, діл бақшасының өнім беруіне қарамай өлшемсіз жаттатып, ашыққан  түйелерін азықтандыру үшін неке құрып жайылдырып, күзетуін білмегендер түйелерінен, малдарынан айырылып, ұрықтарының ашып, тән еттері сасып, милары кішірейіп кеуіп, аяқтары сасып, балтырлары ашылып, жандары азып мәңгүрттенуімен нәтижесінде жынды мастарға айналуына арнаулы медіреселер ашып, үкіметтен қаражат бөліп қойғаннан-ақ, ел басқарушыларының дін сауаттылығын, ал философ, психолог, теолог ғалымдарымыздың да сөз ұқпайтын мастық, жындылықтарын айқын көруге болады. Ал адамзат жан, рухының түрлену ерекшелігі болып табылатын, бұл қуаттардың құрандағы негізгі бірлену белгісі; 58-сүре болып, оның жұбы 85-ші сүремен баяндалып, ал құпия пары екілік жүйемен 13-ші сүре болады жән 4-ші сүремен түсіндіріледі. Себебі, 13 саны таңбамен тағы 4-ті көрсетеді яғни түп негізге дәрежелену белгісін береді. Бұл жағдайдан неге 13 санынан  батыс және америка елдерінің жаман ырым қылып алғанын білгіңіз келсе жалпы; 13-тің мәні барлық адамзатқа берілген 8 түр рух қуатымен 5 тәңірлік қуатты толық меңгерумен нәтижеленетін толық ес қуаты яғни бастапқы екі негізді қарекеттік «Ман»-ға айналу белгісі болып табылады. Және бұл шаманың көкте өз орны болып, Ғиса пайғамбарымыз; «Дүниелеріңді көкте жинаңдар» деп ескертсе, ал Мұхаммед пайғамбарымыз; «Мен мұсылмандарға өздерінен де жақындаумын. Момын дүние салып, егер мал-мүлкін қалдырса, олар мұрагер дүниесі болып қалады». (278; (17)-өсиет) осындай астарлы ұғыммен мұсылманның жинаған періштелік қуаттары өзінің ақиреттік несібесі мұрасы болып және оны «Мен» негізі яғни ой қуаты «Ман»-ның несібелік мұрасы деп ескерткен. Сондықтан қуаттың астарлы сырын баяндап тұрған оңнан солға қарай немесе керісінше болып,  екінші жұбы 31-санды «Лұқман» адамзаттың даналығы; «Құл» және «Ман» қуаты болып, Құранда баяндалуының өзінен құпия сырын әшкере етіп белгісін көрсетіп тұр. 31-13-тің айырмасы 18-санды оң қолдағы санды құлшылықтың және 18 ғаламмен бірігудің негізін көрсетіп тұруының өзі құл болу үшін оң қолдың ағарып 18 ғаламмен байланысқа түсумен яғни тағы да жоғарыдағы мысалмен 9-ды «Тәубаны» меңгеріп 10-ды тауып және 8 түр, түс көруге, уахи алуға тәуелді болады. Олай болса мұсылман яғни «Ман» деген ұғымның бір көрінісі осы 13 санымен ғылымын айқындап тұрғаны даусыз.

       Ал енді «Манның» пары 55-ші сүре барлық тәңірлік қуаттардың бірлену ғылымы 55-сүре «Рах- Ман» яғни «Ар»-мен «Ман»-ның бірлігі жаратушымыздың шапағаты болып көрінісін беріп тұр. Енді бұл «Ман» -ды адамзатқа үлестіруші болып «Ар-Рахим» жанаттардың киесі «Мұхаммед» яғни 47-ші сүремен астарлы түрде пайғамбарлықтың; «Ісра-Ар ісі», 17-71 «Нұх» пайғамбар «Аруағы» болып жалғанып тұр. Раббымыздың «Мұсылмандардың жандарын жаннатпен айырбастадым» деген үкімі осы белгілерді «Ман» қағидасын 13 санының барлық ақылды қозғалыстың өзегі екенін білдіреді. Ертеректе европаның бір «хим биолог» ғалымы егеу құйрыққа әр түрлі әрекеттерді үйретіп, сосын дереу оны жансыздандырып, өлтіріп тастап және осы әрекетті Австралияға ұшып барып, басқа егеу құйрықтарға бастапқы егеуқұйрыққа ұзақ уақыт үйреткен күрделі қимыл тәжірибесінің сынағын жасап тексергенде, көп ұзамай-ақ, еш қиындықсыз өзге елдегі егеуқұйрықтардың да осы әрекеттерді жаңылыспай қайталағанын көрген. Сонан кейін бұндай күрделі ақылға бағынатын қимыл қозғалысты естің сыртта кеңістікте, көкте («атмо»-да) өз орны, ақыл қуаты «Маны» бар деп шешіп, баспасөзге жариялағанымен, бір ғалымдар оны жынды атағанымен, екінші ғалымдар атақ дәрежесінен сескеніп үнсіз қалумен, бұл тәжірибе аяқсыз қалды. Ал осындай жоғары есті «ару-жан» (ару-ақ) ғылымын аталарымыз меңгеріп артында таусылмас өнегелер мен нақылдар қалдырған да, Ясауи бабамыз сәни дәптерін осы 13 негізгі сипатты, басқарушы екі жарыққа қосылудың «Ман»-ның ақ бастауын көрсетіп және құран ғылымын толық ашып көретіп, барлық нұсқаулармен, кітаптармен сандар тағлымымен бірлеп, намаздардың амалдарын да түркі салт-дәстүріне айналдырумен әлемдік діннің бірлігін қалыптастырып, құлшылық, сопылық  амалдарын да қарапайымдап және сауатсыз қарапайым халыққа да ортақ әдет-ғұрыпқа айналдарып жақындатумен, пайғамбар сүнеттерімен намаз қылып алудың тәсілдерін көрсетіп кеткен.

     Енді адамзатқа осы 13 ес-сан қуатын меңгеру барысында екі аралық жердің жер мен көк арасын жалғап, барлық 8 сипатты қарсылық түрленуді меңгерумен 7-ші белгі ағашқа жалғану  «Ақ»- заңының яғни жер жүзінің Алланың құдірет қолынан келетін үкімдерді орындаушы жаннат қуатының қолқабысы, басты себептің адамзат пен барлық қарама-қарсылық әрекеттердің арасын жалғап біріктіруші яғни екі аралық орындаушы періштелердің бірлігін «Аруақ» деп атаймыз. «Көк пен жер екі арасындағыларды ойыншық үшін жаратпадым, қажет болса өз қасымнан-ақ жасап алар едім» деп астарлы ескерткен Раббымыз бұл сипатты қуаттарды. Бұл сөздің ұғымы туралы аятта; «Олар сөзді зерттемей ме? Немесе оларға бұрынғы аталарына келмеген келді ме?» (23-68) «Мүмін» сүресінің насихаты бойынша, мүмін болудың негізгі шарты уәде тіл мен аманат сөз сырын меңгерумен яғни таза сөйлеу, сұхбат дарындылығын меңгерумен көрінісін береді. Ал бұл аяттың сандық мәні де (23+68=91) «Тоқсан ауыз сөздің тобықтан түйіні болар» деген аталарымыздың нақылын ескертумен бірге 19-сан тіл ғылымы және 91-санды жүрекпен, ана сүтімен, әйел затының тәніндегі «натрий» жолдарымен байланысты  және әрбір ұлттың үметтік, ділдік ерекшелігіне байланысты әдет-ғұрып, сал-дәстүрін яғни дін ерекшеліктерін меңгеруді ескертіп тұр. Абай атамыз бұл санды аяттардың сырын 91-санымен белгілеген бір ғана үгітінен қысқаша мысал келтірсек; «Қайғы шығар ілімнен, Ыза шығар білімнен. Қайғы мен ыза қысқан соң, Зар шығады тілімнен. Қайтіп қызық көремін Әуре-сарсаң күнімнен? Қайырылып қарап байқасам, Ат шаба алмас мінімнен (жүк, салмақ, темір өнімдері)…Сыйласа елің ұлықтап, Араласаң қызықтап, Қызық пенен тыныштыққа Қазақ тұрмас тұрықтап. Қаңқылдап біреу ән салса, Біріне-бірі жуықтап, Тебінісіп қамалар, Тоқтатып болмас сырықтап. Түзу бол деген кісіге Түзу келмес ырықтап. Сырдаң тартып, қашады, Ұстайсың қайтіп құрықтап?…Кейбірі пірге қол берген, Іші залым, сырты абыз. Кейбірі қажыға барып жүр, Болмаса да қаж парыз. Мұсылмандық ол ойлап, Өтеген қашан ол қарыз?..» (91-өлең. 135-бет) Бұл өсиеттен қазіргі таңдағы сөз астарын зерттеу түгіл, мәдениет пен дініміздегі мастық пен жындылықтың көрінісін және ел басқару ісінде де мұсылмандықтан кеткен елге айналатынымызды алдын ала болжап және құран аяттарының адамзаттың тағдыры болып жазылатынын, уақиғалардың тығыз байланыстылығын дәлелдеп көрсеткен. Мысалға «пірге қол беру» немесе қолтығынан өтумен адам баласы өз аруағын сол кісіге басқаруға тапсыру ырымын ескертеді. Ал біреудің аруағы түгіл өз кітабы, уахиы, мөрі жоқ «пірлер» қалай біреу үшін аян көріп нұсқау бере алады? Сондықтан біреуге пір болу үшін әуелі өзіңдегі тоқсанды 11 реттен түйіндеумен яғни «Тобықтай түйін», «Уақ»-тарға айналған, «Ман» қуатын, бірліктерді меңгеру керек. Бұндай істерді негізінде ізгілік, қасиеттерді меңгеру барысында Алла жолында соғысып, артық хайыр жасаумен, уахимен арнаулы жол-жобаңды яғни ақирет өмірінің қағидаларын сақтау арқылы орындау шараларын, құран насихатын жетік меңгеруден және  жаратылыс басынан бүкіл әлемге бөлек-бөлек кітаптармен елшілер, пайғамбарлар арқылы түсіріліп, ең соңында бұл сөздердің ұғымдарын бәрін бір тілдің 7 үндік ұғымына құранға жинап, бұндай күрделі сөздердің Мұхаммед пайғамбарымыз арқылы арап халқына жалпы үгіттік ұғымдарын, үгітін оңайластырып  түсіргенін көрсетеді.

     Енді «Аруақ» сөзі арап тілінде тек «йад»-қол деген мағынамен ғана белгілі болғандықтан, тек сандар мәнімен 5 тәңірлік сипатты белгілеп үгітnеледі. Ал негізінен «Аруақ» ұғымы жалпы қуаттық саны жеті бұтақты көкке жалғанатын ағаш болып қалыптасатын Алланың құдірет қолының от пен су арfсын біріктіруші, хикметтерін орындаушы себепшісі болып; 5+7=12 санды Ғиса пайғамбарымызға осындай белгімен көктен түскен дастархан несібені де көрсетіп тұр. «Немесе олар: «Құранды өзі жасады» дей ме? Мұхаммед оларға: «Егер айтқандарың шын болса, Алладан өзге көмекке шақыра алатындарыңды шақырыңдар да сол сияқты жасама 10 сүре келтіріңдер» де.» (11-13) (23) деген аятты негізге алсақ, 10-сүремен ғана ақылды, қанатты періштелердің қалыптасатынын және шақырғанда жәрдемге келуші «Құран»-Кітап-Кісі яғни Алланың өзі болып есептелетінін ескертеді. Он санын есепшілер барлық сандарды құраушы негізінде қарастырғанмен, ал Құран ғылым бойынша 5-тің ішіндегі 9 жандық белгіден «Қатыннан» пайда болатынын Шәкәрім атамыздың насихатынан көруге болады. Сондықтан да;  «Аруақ» деген сөздің қуаттық мәні 12 несібені, кітапты толық қамтитын, шақырғанда жауап беретін және құлшылық істерінің нәтижелерін аралық елшілік істерін көрсететін, адамзат тіршілігіне және жеке-жеке пенделерге де байланысты Құранның қозғалыс, қаракетке айналған аяттарының түрленген бейнесі, адам баласының ақыл серігі, Раббымыздың (нұр-таза ақыл) құдірет қолы болып шығады. Құран сөзі тәңірлік рухани негіз 5 қуатты бейнелеуімен қатар 100 және 14 сүре екі жетінің мәнін беріп тұрудың өзінде үлкен сыр жатыр. Олай болса және «Аруақ» сөзі адам баласының құранyан алған үлесі кітабы «Ман» болып саналады. Оған себеп «Аруақ» сөзінің ішінде құранның толық 7 үні яғни 7 күн кіші қуаттық сипаттары жасырылған да және осыған қарсы 5 қуаттың таңба арқылы бір ұғымды белгілеуімен көрініп, әшкере болып тұр. Сондықтан да осы үндерді құран аяттарының сандар сырына ғылымынан айналдыру үшін, пайғамбарымыз дүниеден өткеyнен кейін қайта жинақталып, сонан кейін санмен белгіленудің өзінде хикметті сырлар бар. Ақиреттен пайғамбарымыздың шапағаты арқылы таңдаулы сахабаларды пайғамбар аруағының еніп, бейнеленіп уахимен, аянмен жетелеп, құпия ғылым сырын көрсету арқылы қазіргі біздің оқып жүрген құранымыздың мүлтіксіз сандар жүйесімен жазылып берілуіне де негіз болған. Сол сияқты құранның әрбір заманның жетістігіне қарай, сөздердің дамуымен өзара алмасуына қарай, құранның басқа тілдерде аударылып түсіндірілу хикметі де тек Мұхаммед пайғамбар шапағатына, аруағына жолығып, көрсетуімен пайғамбар аруағының яғни кітабымен жетеленумен ғана қандай тілде болса  дұрыс дұрыс аударма болып есептеледі. Ал жоғарыдағы мысалмен Абай атамыздың ескерткен діннің сопылық ұстанымдарын және сөз құпияларын, уахиды меңгермей тек арап тілінен сауат ашып пір атанып, ешқандай мұғжиза, хикметке, Раббысының нығметіне жолықпай, тек шариғат көлеміндегі кітап жүзіндегі біліммен ғана бес парызбен әрекет етумен тура жол деп, өз ақыл серіктері ақирет аралық себепшісі «Аруағына»-Кітабына жалғанбағандар тек халықты адастырушылар ғана болып саналады.

     Енді «Аруақ» ұғымы негізінен екі түрлі періштелер тобының жинағынан; «Ар» және «Уақ» періштелері болып бөлінсе, ал ішкі сыры тағы; «Ару» (Жан періштесі), «Ру» (Ел), «Ақ» (рух, сөз қуатының бейнеленуі, аян-ақиқат)-сөз қолдауы болып үш топпен барлығы 5 түрлі періштелердің іштегі адам баласының тағдырының кітабы екі менге қосылып, 7 үнді белгілеп яғни Құранның жеті үнін оқушы қаламды белгілейді. «Ар» ұғымы құранда жоғарғы Алланың құдірет қолымен байланысты екенін белгілеген «Б-ақ-ар-а», «Ра(ар)-х-ман», «Ағ-ра(ар)-ф», «Қ-ар-и-ға», «Шу-ра(ар)», «Қам-ар», «Шұғ-ар-а», «Іс-ра(ар)» негізгі сана қуаты ар-ісі және 13-санды «Ра-ғыд» деген атаулардың ішінде жасырын әшкере тұрған «Ар-Ра» ес қуаттарының көрінісі осы «Ар-уақ» сөзінің ақиқатын белгілеп тұрғаны даусыз. «Ар» қуаты адамдардың дүние тіршілігіндегі есінің шамасын белгілесе, ал «Ра»-деп ақирет өміріне түрленген ақыл серік періштелерінің, адам көлеңкесінің ғылымын ескертеді. Сондықтан Құранның да, пайғамбарымыздың да бұрынғы сақтың бір нәсілдері болып, «Ад»-тан апаттан аман  қалғандардың кейіннен нәсілдерінің түрленуінен; «Ад»-тан «Ап»-деп әйелдік қуат атымен аталған жиендерге қосылған, Ыбырайым пайғамбарымыздың «АР» тайпасынан тараған және Ысмайыл пайғамбар арқылы «Ар-ап» елі болып, сондықтан да Мұхаммед пайғамбарымыздың құрандағы негізгі сандық мәні жеті болып; «Құранның жеті үнін меңгердім және жеті сүйекпен сәжде жасауға бұйырылдым» деп өсиет қалдырған сырының құпиясы осы толық аруақты яғни құранды жанына, рухына жазып алғанын көрсетеді. Сондықтан «Арап» деген сөздің өзі Адам атамыздан басталған негізгі Ар мен Ад қауымынан пайда болған 30 таңба нәсілдік белгінің негізін қалаушы және оның еркектерге арналған қуаттық шамаға түрлендіргенде «Пара»-«Ақ-ша» болып оқылуының өзінде Құранның 30 пара үн ғылымын меңгерудің құпиясы көрсетілген үлкен сыр бар.

      Енді «ақшаның» «мал»-ға түрленетінін ескерсеңіз құранды басынан аяғына дейін жаттап алудан жынды, асау қызыл түйелерді баққан бақташының жағдайына ұқсайды дегенді пайғамбарымыз да астарлап ескерткен. Енді біртұтас періштелер тобы;«Уақта» рухтың, судың 3/1 бөлшегі болады да осындай «Ақша», «Мал», «Пара» қуатты шеріктер тобына жатқызамыз. Бұл жағдайдың адам баласына «Ар» қуаты арқылы ғана зейнеттелуі ақылға тәуелді болып, адам баласының ондай шеріктер арқылы ар қуатымен бірленіп, тазарып, жетілген ақылды періштелерін «Серік»-иман жолдас деп аталса, ал бұндай табиғат әлеміне де адам рухына да байланысты заманның түрлі себептерін қалыптастыратын көкпен, жер ортасы және ақиретпен дүние тіршілігінің аралық қарекеттік періштелерді әскерлер, ләшкерлер немесе «Шеріктер» деп те атаймыз. Сондықтан уақты адам жанына таза ақылмен «Ра»-Раббымыздың нұрымен, Алланың достары әулие-әмбилердің кісі қуатымен араластырмай тікелей қосуға болмайды. Тек осындай ойға айналған, киелі жер ойпаттарда жүретін «Ман»-дар арқылы ғана 5-ке 10-мен дәрежелеп, сосын 3-ке және 7-ге толық аруаққа айналдыру арқылы  ғана жоғары дәрежелі Алланың ардақтағандарына «Бірге» қосамыз. Уақ әрбір жаратылыстың мезгілдік бір бөлшегі «ОМ» яғни аты жоқ періштелер болып, яғни жоғарыдағы көрсеткен 5 негізді адам жанына байланысты Раббымыздан тікелей үкімдерді алу арқылы басқарылатын қанатты  періштелер қауымының бірлестігі арқылы сана қуатымен басқарылады. Бұндай «Уақ», «Ру» және «Ақ» қуатты періштелер жаратылыстан белгілі бір ат алу үшін толық сөзге одан көркем сөз атауларға «Атман»-ға, (Брахмаға) яғни «Ар»-ға қосылу керек. Адам баласынына ат қойғанда осы арлылығын, сана қуатының белгісін, таңбасын береміз. Барлық жаратылыс адамзат үшін, «Ар»-ға, «Ман»-ға қызметке тұрып, тек осы адам баласының рухани қажетін өтеу барысында ғана бастапқы жағдайға бірақ өзіндік саналы тіршілік ету жағдайына «Адам» періштелік немесе кісілік қалпына келу керек. Қалыптасқан кісіліктің белгісі сүйектерде сана қуатының «Ар»-дың 4 түрлі сипатының бірлігінің 3 қуатпен яғни есту, көру, ойлау таным күштерімен дәрежеленіп 12 мүшені құрайды. Қазақта; «Сүйегі асыл» деген сөз бар. Яғни «Ақ»-ты сүйекке сіңіру арқылы және сүйген нәрселеріңді Алла жолында жұмсап, нәпсіңмен күресіп, малдық  «Пара-Ақша» қуаттарды орнына жұмсап жетілдірумен, көбейтумен, жан періштесін «Ару»-ды (4+7=11) ділімізді, ұлттық санамызды қалыптастырамыз. Бұл жағдайдың дүниелік көрініспен тек әйелдердің жалаңаш тәніне табынған арулық (нәпсінің дерті -ес іріткісі) емес сопылар жырлаған адамзатқа тән ортақ жан сұлулығы ішкі жан сыры «Ару» туралы екенін есіңізге тоқып алсаңыз, дана бабаларымыздың жырлаған ару қыздарының «Жар»- сырын түсінетін боласыз.  Адам баласында бұл жағдайларға байланысты құлшылық негіздерін және «Ақ»-пен, сөзбен дәрежелеп алатын жаратылыстағы барлық қуат белгілерін де сүйектер санымен көрсетіп қойған. Аруды-жарды «Сүй» және «Ек» (сүйек) тәңірлік сипат болғанымен оны іске жұмысқа жегу үшін басқалай түрлі себептер және буындар керек. Негізгі қызметші буындардың да адамзатта саны да 7 үннің аруақтың 10-мен дәрежелену сипаты; 77 болып жеті санының бірліктерінен тұрады. Яғни негізінен 77 түрлі «уақ»-нәсіл өткен жер бетінен тарихта. Сондықтан орыс халқы бұндай буындар негізін «Позвони» «Очник» яғни аян, уахи болып, түсіңе кіріп оятушы деп ат қойған. Және  адам баласының түсіне кіріп, ұйқыдан оятушылардың яғни ақиреттегі «Уақ»-тың 30-ы пара болып, негізгі құранның шежіресін көрсетіп тұрса, ал 30+17= 47; Мұхаммедтің үмметі болып бірлену керек. Бұл 47 санымен қалың мал төлеу салты қазақта болып 300-дің шежіре таңбасынан зерттеп тануға болады. Бұрынғы текті номадтық нәсілдегі аналарымызда осы ділдік белгіміз 147-санымен даналыққа, кемпірлікке жеткен аналарымыздың қанында болып, біздердің осындай жаратқанның нығметіне бөлеген шексіз байлық егесі болуымыздың да басты себебі де, бұрынғы ата-салт дәстүрімізді, аталар аманатын бұлжытпай орындаған, аруағын, ұлттық негіздегі құран-кітабын, дінін қорлату түгіл, қарсы сөз де айтқызбаған, намысты, арлы, текті қазақтың қара шалдарының таза дінінен, нәсілінен жаратылуымыздан ғана деп түсінгеніміз абзал. Бірақ уақыт өте әйелдеріміздің намысы яғни қандық ұяты азып мүлде жоғалумен ендігі нәсілдеріміз бүкіл әлемдік азғындықтарға құмар, бұрынғы жер бетінен жаратқанның лағынетіне ұшыраған елдерден келіп және жетіспегенін өзіміз ниеттеніп, біріміз европаға, көрші орысқа және арап елдерінен ерінбей барып, май орнына «У»-ын (суын) ішіп және «сынықтан басқанын бәрі жұғады» дегендей арты азапқа түсіп, тұқымымыздың тозатынына ғалымдарымыздың, ел басқарушыларының көзі әзір жете қоймас. Сондықтан Нәсілдер яғни «ру», «ел»-«уақ» біздердің қозғалыстық мінездеріміз, қылықтарымыз болып «Ару» періштелері су арқылы өсіп-өнетін жанымыздың негізін құрайды.  Ал «Ақ» -негізінен жеті үннен тұратын сөздің қуаты болып, діл білімі 11-санды ұлттық рухқа яғни қимасы (қосындысы) 18 санға байланысты, көркем сөздің киесі Інжілді белгілеп тұр. Ақтың 8 түрлі рең бояудың негізі (топыр-ақ) бастапқы жаратылыстағы қараға (ысқа) қарсы тұратын тегі болып, көркем сөзбен жетілген қуаттың шамасы деп те түсінуге болады. Енді діншілердің жалауына яғни ұранына айналған «Серік қосу», «Серік қату» деген сөздің ғылымын қалай түсінеміз? Бұл жағдайдыаятта; «Мұхаммед расында қарсы болғандарды, үгіттесең де үгіттемесең де бәрі бірдей. Олар иман келтірмейді, (6) Алла олардың жүректерін, құлақтарын бітеген, әрі көздерінде перде бар. Сондай-ақ олар үшін зор қинау бар». (2-7).

       Бұл аятпен 6 саны иман періштелерін, серіктерін қалыптастырмағандардың иман келтіруі мүмкін еместігін және бұл жағдайдың 6-мен 7-нің бірлігінен аруақтық белгінің, періштесінің қалыптасуымен жүрек тазалығына тәуелділігін ескерткен. Сондықтан бұл серік қосудың негізігі кітабы 106-шы сүре болып төртеуді түгелдеу қағидасымен құранда 106 жерде баяндалып «Нас-сан», «Кәфирұн-Фәк (пәк)-и (шар)-нұр» сүрелері осы кітаптың негізгі ғылымы болып саналады. Ал «Серік қосудың» барлық сүрелерде ғылымынан қарай 6-шы аятпен насихаттап және енді әр елдің нәсілдік белгісіне қарай бұл жағдайды меңгерудің білімін де, үгітін де баяндап көрсеткен. Және мұсылман елдеріне ортақ ашық кітап болып «Ғайып ерен қырық шілтен» болып пайғамбар шапағатын іздеп, Алла жолында мал жұмсап, тау-тасты кезу білімін ескертетін, жер, көк несібесіне жалғану сүресінен; «Мұхаммед: «Мен де сендер сияқты ғана адаммын. Маған Тәңірлерің бір-ақТәңір екендігі уахи етілуде. Сондықтан сол бағытқа жөнеліңдер әрі Одан жарылқау тілеңдер. Аллаға серік қосқандарға нендей өкініш» де.» (41-6) Бұл аятпен қазақтың бір тәңірге құлшылық ету діні арқылы  тау-тасты аралап, әулие орындарына түнеп, сол бағытқа, сол қолдарыңдағы аруақтық белгі; 81 түрлі елшілік істердің нұсқауына, уахиға жалғанбасаңдар, құр намаз оқумен тура жолды іздегендер, масһабшылардың, т.б. діни топтардың «Серік қосушылар» болып саналатынын ашық баяндайды. Сондықтан; Ата жолының бата алушыларын жын-шайтаннан деген масһаб ғалымдарының пәтуасына аятта; «Мейлі жыннан, мейлі адамдардан болсын, бүкіл азғырушылардың кесірінен Аллаға сиынамын» де.» (Нас; 114-6) (120) Қандай жағдайдағы табынушылық әрекеттері құран оқу арқылы атқарылса, онда жын-шайтанға, немесе басқалай серік қоу болып есептелмейтінін ашық баяндап, ескертіп тұрғаны даусыз. Және бұндай жағдайдың дін адамдарының арасында мұнафықтық сөздермен қарсылықты туындататын себептерін аяттарда осы 120 санымен ескертіп насихатын түсіндірген.

     Енді екінші жағдай аятта; «Сендердің діндерің өздеріңе менің дінім өзіме тән» де» (109-6) (115) Пайғамбар ұстанған тура жолдың негізін яғни табыну амалдарын белгілеп және 115 сандық мәні арқылы пайғамбарымыздың намаздарының негізін білуге болады. Мысалға бірінші жағдайдағы сиыну амалдарының ерекшеліктерін яғни біздің дін масһабшылары мен ата жолдықтар арасындағы жағдайды аятта; «…Сондай-ақ сендер кітаптың бәріне сенесіңдер. Қашан олар сендермен кездесе: (аруаққа-кітаптарға) «Иман келтірдік» деп, ал қашан оңашалана қалса, сендерге деген ызаларының салдарынан (садақамен байып жатыр деп) саусақтарын шайнар. Мұхаммед: «Ызаланған бойда өліп кетіңдер!» де. Шәксіз Алла көкіректегілерді толық біледі. (119) Егер сендерге бір игілік жетсе, (аруақтардың сөйлеуі, бата, уахи) оларға жаман көрінеді. Ал егер сендерге бір жамандық жетсе (сынақ болса, ақ ұлдың қазасы т.б.), оған олар хош болады. Егер сабыр етсеңдер, сақтық істесеңдер, олардың сығандықтары сендерге ешбір зиян қылмайды. Күдіксіз Алла (Т) Олардың не істегендерін толық біледі.» (3-120) Қазақтың дін және ел басқарушылары мен заң орындарының ата жолына істеген сығандық хикаяларының өзі болашақ ел басқаратын білімді ұрпақтардың енді адаспауы үшін бір ескерту үгіт болып қалатын шежірелік қисса болып, әлі алда ел басқарушылар, заң орындаушылары мен діншілердің халыққа, дініне ашықтай істеген зұлымдық әрекеттері де баяндалған  басылымдар шығары даусыз. Ал енді пайғамбарымыздың намаз орындауына, пайғамбарлық қасиетті меңгеру және табыну амалдарынан мысал берсек; «Адам баласына, әке-шешесіне жақсылық істеуді нұсқадық. Өйткені шешесі оны зорға көтеріп, әрең босанады. Сондай-ақ оған жүкті болу, сүттен айыру отыз ай (30 пара, діл білімі) Ақыр ол ер жетіп, қырық (40) жасқа ұласқан кезде: «Раббым! Өзіме әке-шешеме берген нығметтеріңе шүкірлік етуімді, өзің разы болған түзу ғамал істерімді маған нәсіп ете көр! Менің ұрпақтарымды да түзелт. Шын мәнінде тәубе қылдым. Әрине мен бой ұсынушыларданмын» деді» (46-15) Әрбір пенде анасының ақ сүтін ақтау үшін 40-тан асқанша дінін, бойын қалыптастырып, күш қайратын, ар-намысын қалыптастыру барысында еліне, халқына, отанына қызмет жасап, барлық түзу істерді меңгеріп, ақылын толтырып, естілігін, сана қуатын жетілдіру арқылы ғана аруақ қуаты періштелік «Алтауы» қалыптасып барып намазхан (сөзіне, ісіне патшалық-хан) болуға, жасаған құлшылығы да жаратқанға жалбарынған тілегі де қабыл болатынын және тура жолға қарай бағыт алатынын түсіндіреді.«Алла бір елді тура жолға салғаннан кейін олардың сақсынатын нәрселерін ашық білдірмейінше (өліктермен сөйлестірмейінше, жаппай жүрек ашу хикметі болмайынша), оларды адастырмайды. Расында Алла әр нәрсені толық білуші.» (9-115) Демек жоғарыдай салт-дәстүрлі діні бар елдің тура жолда болып және әрбір елдің өзінің жол-жобасын білдірген әулие-әмбилерімен уахимен жалғанып, жапай ескертілмейінше, ол елді адастыру бұрынғы салт-дәстүрін өзгертуге болмайды. Және бұл жолдың, пайғамбар намазын; «Мәдинеліктердің және маңайындағы бәдеуилердің Алланың Елшісінен кейін қалуларына сондай-ақ оның жанынан өз жандарын артық көрулеріне болмайды. Өйткені, олар, Алла жолында шөлге душар болса, шаршаса, ашықса, кәпірлерді ызаландыратын бір жерді (ойпаттар, зираттар, киелі орындар) және дұшпанды (шеріктерді және нәпсісін) жеңсе ғана оларға сол себепті жақсы ғамал жазылады. Алла игілік істеушілердің сауабын зая қылмайды.» (9-120) Алла жолында қару-жарақпен соғысу игілік емес екенін, ал игіліктің зиярат жорығы арқылы қалай орындалатынан алдағы басылымда мысалдармен ғылымын дәлелдей жатармыз, әзірге осымен ғана Алланың сөзі аяттан аян, немесе ақтан аят болып адам баласының жанына жалғанатын серік – ақыл болатынымен тоқтата тұрайық та, ал дінде қандай ақыл берушілердің серік қосушы немесе жерін, ділін, отанын, тілін, дәстүрін, ғұрпын өзге елдің ақылына ойланбай айырбастап ар-намысын сататын сығандардың яғни мұнафықтық пенделердің кімдер екенін осы сандар мәнімен және дана аталарымыздың еңбегімен салыстырып өзіңіз-ақ терең зерттеп оқып білуіңізге болады. (Ар мен Уақ және Ман қуаттары атты 6-кітаптан үзінді)

Ата жолы жазбалары мен ата дәстүрінің насихаты, кітаптары және құран теологиясы мен Ясауи діни жолымен, қазақ әулие-әмбилер аманаттарымен танысқыңыз келсе мына сайтқа кіріп көріңіздер;   http://btk.atazholy.local/

        

          «Ман» -сөз қуаты «Нам-ыс»-Аруақ үні.

     Аруақ ұғымындағы енді сөздің сыртқы бейнелену құрылымын зерттеп көрсек, негізінен екі түрлі қарсылықтағы періштелерден тұратынын байқауға болады. «Ар» мен «Уақ» ұғымдары 2 және 3 сандық белгімен және екі түрлі қуаттардың көрінісімен бірақ бір бүтіндік сипатты көрсетіп тұр. Сол сияқты Әдет-Ғұрып деген сөздің өзі бір-біріне қарама-қайшы ұғым болғанымен тарих сынынан өткен дінді меңгеру барысындағы қалыптасқан тұтастықты белгілейді. Енді Салт-Дәстүр деген де негізінен бір-біріне үнемі қайшы келетін қозғалыстық, қарекеттік белгіні көрсетеді. Қазіргі салтымыз европалық, дін шариғатымыз қызылбастық болып, ал дәстүріміз қазақтың бұрынғы дін ұстану салтынан қалыптасқан болғандықтан, осындай рухани сөз қуаттарының қарама-қайшылық жағдайынан қазіргі таңда дінде де, мәдениетте де қым-қиғаш алауыздықтың пайда болуына себеп болуда. Осындай қарама-қарсылықтарды жеңу үшін аятта; «Әй адам баласы! Шүбәсіз сендерді бір ер, бір әйелден жараттық. Сондай-ақ, бір-бірлеріңді тануларың үшін сендерді ұлттар, рулар қылдық. Шынында Алланың қасында ен ардақтыларың тақуаларың. Шәксіз Алла толық білуші, әр нәрседен хабар алушы.» (49-13) (62) Бұл сандардың ғылымының өзі тақуалықты, парасатты меңгеру жолындағы адам баласының тәубелік істерін айқындап көрсетіп тұр. Тақуа болу, Алланың қасында ардақты болудың да негізі жыныстық, ұлттық, рулық ерекшеліктерді меңгерумен «Ар»-ісімен байланысты екенін ескертіп тұр. Енді жалпы Ар дегеніміздің негізгі толық өлшемі қандай? Бұған тағы сөз ұғымын зерттеп көрсек Ар-Намыс, Ар-ұят, Ар-ұждан  болып көп жағдайда сызықтық белгімен арасын ашып жазамыз да ал «Арман» деген бір сөзбен, ұғыммен белгіленіп түп негізін ойды, естілікті бас мүшелерімен, ақылмен дос болуды ескертіп тұр.

      Енді ұят пен намыс екеуі бір ұғыммен және ұят жоқ жерде намыс та болмайды да, ұят пен намыстың нәтижесінен ғана ұждандылық қуаты пайда болады. Сондықтан ардың негізгі көрінісі ұждан мен ұят арасын біріктіруші қуат намыс болып саналады. Сондықтан «Ар»- Намыссыз «ұят» құр жалтақтық,  ынжықтық болып есептеледі де, ал ұятсыз адамда ұлттық, елдік, жыныстық, кәсіптік қуатты толық намыстың адамгершілік бейнесі болуы да мүмкін емес. Ал енді ұждан дегеніміз көңіл қуаты болып, қан мен жүрек тазалығына байланысты ұғым болғандықтан ұятсыз, намыссыз пендеде ұжданы жетімсіз болып, ары да өнімсіз болып келеді. Олай болса «Ар» қуаты дегеніміз негізінен намысты бастапқы «Ман»-адамдық және «Ыс» ты яғни «Жын»-ды және шайтандық ішкі үн қуаттарын тәрбиелеп меңгеруден пайда болатын адам баласының еркін, рухының қайратын белгілейтін өлшемдік шама. Бұл қуаттардың бірлігін адам баласының қан тамырларының соғу жиілік, тербелісімен емшілік сырын меңгерген аталарымыз қол, шат және мойын тамырлыры арқылы тәннің де барлық ағзаларының дерттілігін, саулығын анықтайтын болған. Бұл соқпа, күре және бұл тамырларға азық, ақпарат беріп тұратын сыртқы майда қан тамырлары жүйке жүйесі, еріктілік белгілерінің ара  қатынасы арқылы анықтауға болатынын меңгерген. Осы үш түрлі ақпараттық белгілерінен адам баласының қан қызуы ыстық, суықтық және қанның ығал, құрғақ, жарықтық, қараңғылық т.б. екі негізден тұратын «Ар» қуатына байланысты адамның денсаулығы, жігер, қайраты, жыныстық өнімділігі сияқты ерекшеліктері қалыптасатынын ескерген. Қандайда болсын адам баласының сөз, тіл білімі құран насихаты бойынша бастапқы 3 түрлі жаратылыс негізінің онмен дәрежеленген 30 пара құранның барлық сүрелерінен яғни жер бетінің барлық нәсілдік белгілерімен байланыста құралғанын белгіліп, енді осы тұрақты санға байланысты аруақ қуатының шамасын 3-тің екі дәрежесі барлық басқарушы періштелер санына  «Мұсыл»-дық жаратылыс адамдық ерекшелігіне тәуелді; барлық адамдық қасиет қабілет белгілері, діні, қызметке тұрған періштелік толық бейнесі, құлшылығының қалыптасуы 39-шы сүре арқылы насихатталған.

     Енді жоғарыдағы аятта тақуалық дегеніміз ұлттық, рулық ерекшеліктерімен, әдет-ғұрыптарымен көркем мінез болып ардақты, яғни 49-13 санды ерекшеліктерімен 62-санды жұмасының қан қуатының қалыптасу ерекшелігін, ділдік білімін көрсетсе, сондай жағдайымен ғана арлы болып саналатын болса онда ардың ішкі періштелік, қуаттық өлшемін Абай атамыз 39 санмен белгілеп көрсетіпті. «Рас, бұрынғы біздің ата-бабамыздың бұл замандағылардан білімі, күтімі, сыпайылығы, тазалығы төмен болған.» Осындай 4 түрлі адамдық қасиет, ұяттылықтың негізі болып табылады деп ескертеді. «Бірақ бұл замандағылардан артық екі мінезі бар екен. Ендігі жұрт ата-бабаларымыздың мінді ісін бір-бірлеп тастап келеміз, әлгі екі ғана тәуір ісін біржолата жоғалтып алдық» Жоғарыдығы 4 түрлі адамдық қасиетті көркемдестіретін енді екі түрлі мінез-арлылықтың яғни ұлттық намыстың шамасын көрсету тиісті. «..Ол екі мінез қайсы десең, әуелі-ол заманда ел басы, топ басы деген кісілер болады екен. Көш-қоңды болса, дау –жанжалды болса, билік соларда болады екен. Өзге қара жұрт жақсы-жаман өздерінің шаруасымен жүре береді екен. Ол ел басы мен топ басылары қалай қаласа, қалай бітірсе, халықта оны сынамақ, бірден бірге жүргізбек болмайды екен. «Қой асығын қолыңа ал, қолайыңа жақса сақа қой», «Бас-басыңа би болсаң, манар тауға сыймассың, басалқаңыз бар болса, жанған отқа күймессің» деп мақал айтып, тілеу қылып, екі тізгін бір шылбырды бердік саған, берген соң, қайтып бұзылмақ түгіл, жетпегеніңді жетілтемін деп, жамандығын жасырып, жақсылығын асырамын деп тырысады екен.» Жаратылыстың қозғалыс негізі екі тізгін бір шылбырды ұстағандардың төрелікке тұрған ағайындарымыздың білімділігі, ұяттылығы, ұлттық намысын қорғаған арлылығымен бүкіл халықтың да көшінің түзелетінін ескертеді. «Оны зор тұтып, әулие тұтып, онан соң жақсылары да көп азбайды екен. Бәрі өз бауыры, бәрі өз малы болған соң, шынымен жетесінде жоқ болмаса, солардың қамын жемей қайтеді?» Қазіргі таңдағы тірі жүрген ел тұлғаларын, ғалымдарымызды зор тұтпақ түгіл, Алланың ардақтаған әулиелерін де «Шерікке» айналдырған, ата заңмен өз бауырын есікке тепкен және дініміздегі жаппай өзін арап танушы болғандықтан зор тұтқан арсыздық істері тұрғанда, бұндай ата-бабаларымыз меңгерген сабырлық, ұяттылықты қалыпты ұстап тұратын ұлттық ерекшелігіміз, халықтық, салт-дәстүрлік намысымыз; жандық қарекеттік, танымдық, ақыл-ой қуатымыз, діни жолымыз яғни арлылығымыз тек ертегідей көрінуі сөзсіз.

     «Екінші мінез-намысқорлық екен. Ат аталып аруақ шақырылған жерде ағайынға өкпе, арсыздыққа қарамайды екен, жанын салады екекн, «Өзіне ар тұтқанды жаттан зар тұтады.» деп «Аз араздықты қуған көп пайдасынан кетірер» деп, Ағайынның азары болса да, безері болмайды», «Алтау ала болса, ауыздағы кетеді, төртеу түгел болса, төбедегі келеді» десіп, «Жол қуған қазынаға жолығар, дау қуған пәлеге жолығар» десіп, Кәнеки осы екі мінез қайда бар? Бұлар арлылық, намыстылық, табандылықтан келеді. Бұлардан айырылдық. Ендігілердің достығы-пейіл емес, алдау, дұшпандығы-кейіс емес, не күндестік, не тыныш отыра алмағандық.» деген өсиетпен, Арлылық дегеніміз намыстылық деп және табандылықтан яғни хаж істерінен пайда болатын ұлттық намыс қуатын ескертіпті. Бірінші мінезді басқарушы, үш түрлі жан қуатының, ішкі әсерлердің сана-сезім бірлігі «А»-таңбасымен белгілесек, екінші мінезді орындаушы, күш-жігер, қайраттылығымыз, сыртқы әсерлерге жауап беру қабілетіміз «Р»-таңбасымен белгілейміз. Бұл пайымдауға дәлелді «ДНК» заңдылығын зерттеуші ғалымдар тіршілік негізі азотты байланыстарға тәуелді түрде днк-ның негізі осы «А» таңбасымен белгілеу арқылы 4 түрлі таңбаның, осы «А» таңбасымен 2-рет қатынасынан тұратындығын тапқан. Ал «Р» таңбасын адам  мимен байланысты түрлі әсерлерге, сезімдерге жауап беретін қуат ретінде әйгілі болған. Сондықтан адам баласындағы ұяттың, намыстың яғни тектіліктің шама-шарқын және түрлі жанға зиян келтіретін арсыздық істерге жауап беру осы «Р»-таңбалы періштелік қуаттың шамасына, тәннің тазалығына байланысты қалыптасатынын қышқылға, терінің тазалығына да байланысты ескерген жөн. Енді «А» таңбасының көрінісі адам баласының жыныс қуатының тазалығынан және ақыл қуатының шамасына қарай пайда болатыны адам баласының тағдыр уақыт өлшемін белгілейтін, жүрек ісінің көрінісі отты белгілейді. Бұл оттың түсі қызыл болып адам баласы ұялып немесе намыстанғанда қызырып кетуін және әйел затының бетінде пайда болатын қызылдың белгісін, қанның жұпар иісті болып тазарған қалыпты жағдайы деп түсіну керек. Ал ашуланып, немесе намыстанып, болмаса ұялған сияқтанып, қанының қарайып түтігіп кетуінен бұл ардың керісінше теріс істермен, қуаттармен қалыптасуын, тәннің азып сасық иістеніп ділінің де азғандығын көрсетеді. Бұндай жағдайлар тәнін жалаңаш ұстап, зейнет орындарын жабу түгіл қарапайым адамгершілік, шариғат заңдарын да мойындамайтын ұятсыз пендеде осы қышқылдардың және жұпар иістердің болмауынан ұяттық сезімі, қуаты өспейді де және соған байланысты намыс қайраты, еріктілігі де  жетілмей иманды немесе мұсылман болып саналуы, яғни «Ман» қуаты таза болуы да мүмкін емес. Олай болса «Ман» қуаттының бастапқы періштелік бастауы да ұят пен намыстың қайшылығынан тұратын «Ар» өнімдерімен бірлікте адам баласының тағдырын қалыптастыратын періштелік ерекшелігін қалыптастыру керек.

    Енді бұндай арлық заңдылығын пайғамбарымыздың өз дінін-яғни «Ар және «Ман»  жетілдіру барысындағы құлшылығының дұрыс ойлап пайымдау, жыныстық, кәсіптік ерекшелігін біліп соған байланысты талап, мақсат, қиялын қалыптастыру, өз орнын қоғамда да әлеумет арасында да білу негізінде; Аллаға бой ұсыну амалының негізі 39-сүре «Зүмәр» деп аталып, әрбір адам баласының жеке діннің көрінісі арлылық, ұяттылық, намыстылық өлшемімен, діл білімімен көрінетінін аятта: «Мұхаммед: «Шәксіз мен дінді нағыз Аллаға арнап, құлшылық қылуға бұйырылдым» де» (39-11) (50) яғни 11-санды ішкі «Мен»-нің періштелік дәрежесінің қалыптасып нұрлануымен «Мұсылман» қуаттық санының жоғары дәрежесі 39 белгімен бірлігі 50 санымен бес қуаттың толық дәрежеленуін ескерткен. Ал аруақ заңдылығын аятта; «Егер қарсы келсеңдер (Раббыларыңның патшалығына аруақ заңдылығына), сонда Алла сендерден мұңсыз. Құлдарының қарсылығын ұнатпайды. Егер шүкірлік етсеңдер, сендерге разы болады. Ешбір күнәкәр, басқаның (аруағының) күнәсін көтермейді. Сосын қайтар жерлерің Раббыларың жақ (Ағраф жері). Сонда сендерге істеген істеріңді түсіндіреді. Өйткені, Алла көкіректегілерді толық біледі.» (39-7) Егер бұл аяттың 7 санды «Ақ»-ақиқат мәнін білгіңіз келсе онда 39+7=46 санымен аятта: «Ұжмақтағылар мен тозақтағылардың арасында далда бар. Және «Ағраф» делінген жоғары орында екі жақтағыларды да әлпеттерінен танитын біреулер бар. Бұлар: «Сендерге сәлем» деп жаннаттағыларға айқайлайды.(Сөйлеседі) Бұлар әлі жаннатқа кірмеген, үміт ететіндер.» (7-46) Екі жақтағыларды танып тілдестіретін адам жанының, рухының бейнелері, енді үшінші аралықта тұрған дүние тіршілігіндегі пенделерге хабар бермейді деп түсіну мүлде құранға да, ғылымға да қайшы. Себебі барлық тербеліс, қозғалыс, уақыт та тек үш түрлі қозғалыстық, жарықтық, жылулық жағдаймен нәтижеленіп 4; 6-шы мәндерде Аллаға қосылатынын ескерген жөн. Ал енді бұл ескертілген насихаттың пайғамбарымыздың құлшылығының ғылым сыры мен намаз орындауларының негізі болғанын аятта; «Мұхаммед: «Әй көктерді және жерді жаратушы, көрнеу, көместі білуші Алла! Қайшылыққа түскен нәрселерде құлдарыңның арасына Сен төрелік етесің» де» (39-46). Жоғарыдағы Ақ-тың заңдылығын, өлілер арқылы аян, уахи келіп, Әулиелер батасы арқылы Алланың жердегі сипаты «Сен»-нің яғни «Сен-ім»-Ақ денелі, ақ сақалды «Аллаға тән» қуатының, періштелерінің төрелігі болатынын және жағдайдың 46 санына періштелік көлеңкенің қалыптасуымен тәуелді екенін растап тұр. Бұл белгілер көптеген киелі кітаптар мен кейбір бейнеленген суреттер мен ақпараттарда кездесіп, бұлттан қарап тұратын, адам басы, «көздер» түрінде де кездеседі. Аталарымыз кезінде осындай «Ақ»-тан аят келіп, яғни түсіне кіріп аян берсе, дереу құрбан шалып немесе 7 шелпек таратып, аруақтың басы (көзге айналу) көтерілді деп құран бағыштап жатуымыз осы аяттарға байланысты қалыптасқан. Ал енді қарсылыққа түскендер жағдайын 7-39 аяттан толық мағлұмат алып оның алдыңғы және артқылары болып, адам көлеңкесі алтаумен немесе төртеумен байланыстылығын білуге болады. (Ар мен Уақ және Ман қуаттары атты 6-кітаптан үзінді)

Ата жолы жазбалары мен ата дәстүрінің насихаты, кітаптары және құран теологиясы мен Ясауи діни жолымен, қазақ әулие-әмбилер аманаттарымен танысқыңыз келсе мына сайтқа кіріп көріңіздер;   http://btk.atazholy.local/

     Шындық пен шынның айырмасын философ, жазушы ағайындарымыз мүлде ұмытқасын қазіргі таңда шындық пен шынды бір ұғым қылып алдық. Құранға жүгінсек Құран шындық түрінде түсірілді, оқылды деп ескертеді. Олай болса құран түгелдей шын да емес жалған да емес. Міне осы жерде шындық деген болашаққа болжам және әлі адамзат ақыл-ойына материалдық, заттық тұрғыда белгісіз ақпарат болып табылады. Сондықтан адам баласына ойды жалғандықтан, ал шындықты ақиқаттан жаратқанын ескертеді Раббымыз. Бізді қоршаған әлем теріс ойдан тұрып, сол теріс ойды біздер сол қалпында және шындық арқылы терістеу арқылы да қажетімізге керекті сөзге, білімге, ақылға айналдырамыз. Барлық материалдық өмір  күнәлі болмыспен бірге жаратылатындықтан да біз бұл өмірді «жалған» атаймыз. Бірақ осы жалғандықтың ішінде құдайлық нұр шындық барын көзіміз көріп, қолымызбен ұстап, дәмін сезіне алмағандықтан біздің күнәлі болмысымыз үнемі үстемдікке жетіп, жақсылық анда-санда найзағайдың жарқылындай жарқ еткенде ғана есімізді жинап алып кейбіреуміз артынша ұмытып қалсақ, енді біріміз көпке дейін ұмытпай есте сақтап, ал естілеріміз енді сол бейнеге шындыққа ғашық болып тірлік кешеміз.

    Қысқарта баяндайтын болсақ, қазргі діншілер және білімді қауым өкілдері болжампаздықққа, көріпкелдікке ашық соғыс ашып, мазаққа айналдырып және бұл зиялы қауым, жоғары топ өкілдері арасынан шыққасын, төменгі бұқара халық шындық пен шынның не екенін білуден қалып тек заңға, білімге ғана мойынсұнған тобырға айналып үлгірдік.

Шындығында бұл тажалдық білім, оны дәріптеушілер тажалдар болып саналатынын пайғамбарымыз алдын-ала, осындай заман келетінін болжап шындықты айтып кеткен. Енді сол шындық ол кезде ертегі немесе жалған болып естілсе енді шынға айналды. Себебі қандай да білім немесе бұрын шындық түрінде халыққа тыйым сақтандыру немесе ізгілікке бағытталған ұғымдар енді нақты шынға айналып үлгірді. Және құран аяттарындағы бұрын астарлы белгісіз аяттар қазір дәлелденіп ғылым көзіне айналғаны да растық. Ал әрбір осындай шынға айналған білімге, сөзге, амалға міндетті түрде қарсылық яғни жалған білімнің күнәнің пайда болатынын сонау Тәурат заманынан бері белгілі болса да, бүгінгі философия, теология ілімінде ұмыт қалғаны да сөзсіз.

     Енді бүгінгі нақты уақиға амалдармен, мысалдармен дәлелдер келтіре отыра түсіндіріп көрейік. «ФБ» және көптеген сайттар бетінде менің 2013 жылға және аурулардың себебі туралы құдайдан келген шындықты жариялап, көптеген оқырмандардан қарсылық, мазақтау және қарғыс та алып жатқаным хақ. Бірақ оның табиғатқа, апаттараға байланысты 90 пайызын Құдай шынға шығарғанмен, қалған 10 пайызын ғана яғни жамандықты жақсылықтан күткен көптеген оқырмандар мені өтіркші, жалған болжаушы деп айыптауынан танбай жатқаны да бар. Егер Құдай адамзатқа баяндаған, көрсеткен шындықтарын сол қалпында шынға айналдыра берсе жер бетінде бұл заманға дейін тіршілік егесі қалмас та еді. Және адамзат миы да жалған ақпараттар жүйесінен тұрғасын, мидың қызметі барлық келген ақпараттарды терістеу екенін әлі дәлелдеген ғылым жоқ. Бірақ құранда; «Егер шындықпен миларыңды бір ұрсақ, миларың шашылып кетер еді» деген философиялық ескерту бар. Олай болса кез келген адам баласы рухани тазармайынша құдайлық шындықты қабылдауға, көруге шарасыз болмақ. Сондықтан да шындықты айтушылар өзі сол өмірге ену арқылы ғана философиялық ойшылдықты меңгеру керек.

Және мұндай жағдайдағы ойшылдық пен шариғатымыз, түрлі тыйым ырымдарымыз да жалған болып саналу керек. Себебі ақирет туралы біліміміз бар, оған сенеміз құдай жақсылыққа сый берді, ал жамандықты тозағымен, азабымен жазалайды деп өзгені де сендіріп білетін ләзатынан, рахатынан, көретін қызығынан тыямыз. Ал шын жүзінде оны көріп келіп жатқан бірде-бір тірі адам баласын ешкім айта алмайды. Түсінде көруі мүмкін, ол материалдық тұрғыда жалған емес пе?

     Бірақ шындығына жүгінсек сол тыйымды, шариғатты, тазалықты белгісіз көрібейтін елес, иман деген қуатты меңгеріп жақсы тұрмыс құрып бақытты болып жатқандар жеткілікті өмірде. Керісінше сондай болжамға, шындыққа сенбей хайуанға айналған, ауру, қайғыға ұшырағандар неге көп арамызда? Маған «ФБ» бетінде Хайдар деген азамат менің; «Абай бол, желкеңе жара шығып жүрмесін, аруғыңның назына қалма» деген ескертуімді, яғни енді мен болжауын жариялаған 17 желтоқсан күні оған жара шыққан жоқ, сол сияқты Литва мемлекетінде апат та әлі болған жоқ деп сайт бетінде бүкіл осындай тылсымнан немесе басқа қасиеті бар деген адам баласын мазаққа айналдырыпты. Былтырғы жыл басында Россия мемлекетіне су қаупі төніп тұр дегенді мен тек өз жазбаларымның ішінде ғана ескертіп халыққа жария қылмағанмын. Бірақ ол 7-8 ай ішінде шынға айналды. Сол сияқты әлі мен білетін жүздеген шындықтар, уахилар  бар. Мүмкін олар 100 жыл ішінде шынға айналатын шығар. Бірақ оны мен жариялау түгіл жақыныма да айта  алмаймын. Себебі әрбір сөзді аңдып жүрген жынды және тажалдар жеткілікті қоғамда. Сонымен осындай ақпараттарды мың жыл бұрын айтқан пайғамбарлар да, әулие –әмбилер де жалғаншы, өтірікші болғаны ма?

Олай болса мен сиынған Құдай да өтірікші болып шықты. Міне пайғамбарымыздың қиямет заманында тажалдар іс басына келеді дегені осы болмақ. Себебі Лұт пайғамбарымыз да, Нұх пайғамбарымыз да ұзақ жылдар бойы Құдайдан келген шындықты жариялап мазаққа ұшырағанымен Құдай оны кенеттен шынға, хақиқатқа айналдырғаны тарихта мәлім. Жарайды оның бәрі қазіргі таңда ертегі шығар. Бірақ тәубе деген ұғым бар емес пе? «Кім ғайып оқиғалардан, көрмей білмей қорықса онда солардың күнәсін кешіріп тәубесін қабыл аламын» деген Раббымыз. Менің жариялап жүргенімнен мүмкін талай пенделерге расында қорқыныш кіріп, сондай болуы мүмкін деп, тәубеге келгесін мүмкін құдайда өз шындығын шынға айналдыруды кешіктірген немесе аятын ауыстырған шығар. Құранда Бақара сүресі 106-шы аятта осылай ескерткен емес пе? Егер ел билік апатқа ұшрап елдің туы төмен түспесе онда қайта неге қуанбаймыз? Онда олардың менің жазбаларымды оқып тәубеге де келгендері болып, құдай жазасын басқа жеңіл түріне де ауыстыруы мүмкін емес пе?

Әлде Құдайдың көрсеткеніне, ескерткеніне яғни шындығына халықты қарсы қоятындарға; «Сендер тал түсте ойнап жүргенде, немесе ұйықтап жатқанда азаптың түспеуіне көздерің жете ме?»-деген Раббымыз. Халықты құдайдың жазасынан қорықпауға, арандатуға мәжбүрлегендер түбі баласын, жұбайын, өзін Құдайдың жазасынан аман алып қала ала ма? Егер 15 күн ішнде бас ауруы халыққа індет болмаса онда мәңгілікке енді онан құтылдық па? Ал түбі құдай шындығын қай мезгілде шынға шығаруын өзі біледі де, бүкіл халықтың бетіне сол кезде қалай қараймыз, рас болып шықса не болмақ деген қарапайым ғана адамдық та керек емес пе өздерін-өздері зиялы аталаған қауымға? Ал Құдайды тексеру, ескерткен шындығын келемежге айналдырудан адамдықтан қасиет қала ма? Ал ондай пенделер өздері шындық кітабына жалғанып, бұл ақпаратты терістіген уахи алып және Хайдар сияқты білімді мырзалар құдайдан шынға шығармайтына уәде алды ма екен? Сонымен желтоқсан айының аяғынан бастап бас ауруынан талай пенделердің өліп жатқанын, біздердің алдымызға алды келе бастағаны есеп емес пе? Сол сияқты Спид, т.б. ғасыр індеттері бір күнде, бір айда жер бетіне тарап індетке айналды ма? Алдын ала құдай осындай ауру бар, сендер абай болыңдар деп бүкіл әлемге ондаған жылдар аз-аздап көрсетіп енді қашсаң да құтыла алмайтын індетке айналдырып шынға шығарды емес пе?

Ал енді Құдай ісін, уахиын, шындығын мазаққа алып, жыннан келген ақпараттар деп жын періштесін, өз жыныстық сипатын мазақтап және онан да жоғары адамдық болмысы, қанатты періштелігі — аруағынан мүлде бас тартқан арап елдері не болып жатыр? Бес уақыт намазы, шариғаты неге бұл сынақтан құтқара алмай жатыр? Ондай заман қазақ басына тумайды деген біліммен ой жорыған, құр заңға шоқынып, шындықтан бас тартқаннан не пайда? Егер менің жариялағаным орындалмай қалса оған неге болмады деп қайғыратын болсам, онда менің кім болғаным? Өз қазақ ағайындарымның, қандастарымның менің көзімше қырылып азапқа түскенінен онан да өтірікші, жалған әулие болғаным, сендердің тажалдардың құдайға шындығына ашық қарсы болғанынан мың есе артық және шүкірлігім де болмақ. Тажалдық білімді халыққа зорлап алдап тықпалаушылар 6 жыл ішінде тегіс тозақтық болады деген де уахи келді. Ал, енді қорықпаңдар тажалдар, әрі қарай мақсаттарыңды жалғастыра беріңдер, біз де күтеміз, сендер де күтіңдер хақиқат келді, шындық түбі ақталады!  (Қаңтар айы. 2014 жыл)

(Жалғасы бар….) Ата жолы жазбалары мен ата дәстүрінің насихаты, кітаптары және құран теологиясы мен Ясауи діни жолымен, қазақ әулие-әмбилер аманаттарымен танысқыңыз келсе мына сайтқа кіріп көріңіздер;   http://btk.atazholy.local/