Қабағынан қар жауған,
Қараңғы бұлт жоғалды.
Қас қараймай беті ауған,
Қаһарлы жел де оңалды.
Автор: Тоқберген Байтасов
Мақсұтың болса орынсыз,
Сілкініп жүріп сыға бер.
Жолдасың болса тойымсыз,
Көзіңе құмды тыға бер.
Мен өтермін, кетермін,
Жоқтарсың мені бір кезде.
Жәрдемім тимес не етермін,
Бекінем осы бір сөзге.
Мақсұтың қайсы, досың кім,-
Жоқ болса ақың өзімде,
Қалғандарды зарлатпа.
Өтірік болса сөзімді,
Оныма менің алдатпа.
……………………….
Есің барда елің тап,
Барғанда кірер жерің тап.
Жаратқанның құлысың,
Жағатұғұн ебін тап.
Жайдары күлдіргіш, қалқам,
Ұятсыз, әдепсіз, салқам.
Күлгенім бір сенің арқаң,
Ыржақта, қылжақта, әйдә!
Мына заман қай заман,-
Қаскүнемге жай заман.
Араздық пен өсекке
Өлшеуі жоқ бай заман.
Арман
Бөлім: Шәкәрім және дәстүр, дін
Жаз шығып, жаманшылық жоғалғанда,
Тал гүлдеп, шалғын өсіп, оңалғанда.
Көлбеңдеп көкорайда күрілдетіп,
Орақшы пішен шауып шөп алғанда.
Бүлдірген, қарақатты тереміз деп,
Қыз-келіншек сай-сайға жоғалғанда.
Кел, жастар, біз бір түрлі жол табалық,
Арам айла, зорлықсыз мал табалық.
Өшпес өмір, таусылмас мал берерлік
Бір білімді данышпан жан табалық.
………… …….. ………
Арамдыққа осы жұрт жүр ұмсынып,
Аздап бері тым кетті құдай ұрып.
Білмегені білгеннің тілін алмай,
Бәрі бірдей шулайды иттей үріп.
Кел, жастар, біз бір түрлі жол табалық,
Арам айла, зорлықсыз мал табалық.
Өшпес өмір, таусылмас мал берерлік
Бір білімді данышпан жан табалық.
………… ……….. ………….
Рахым жоқ, қанағат жоқ, арсыз болып,
Жас бойға жаман атақ тағынбалық!
Таза ойлап, татулық іс табалық!
Жау жоқ, тіпті жауды сағынбалық!