Байтасов Т.К. жеке блогы

Кешегі орамал,

Бүгін шұлғау.

Кешегі дін амал,

Ғапыл боп қалды -ау.

…………………………………….

Сүндетсіздер санамызды суарғандарын
Көре жүріп кіжініп қуарған жанмын.
Сүндеттелген ұлдарыңа өмір берші,

Салтанат Махатова

Өмiрде бұл қуану бар жылау бар…
Өмiрде бұл шарықтау бар құлау бар…
Қу құтылып кетер деме зауалдан…
Өткен күннiң бәрiне де сұрау бар..

Қуырдақтың көкесін

түйе сойсаң көрерсің,

Құранды оқыр жетесіз,

Шариғат еді дін ісі,

Сұлулықтың шырайы,

Армен ғана көрікті.

Арға зиян әдетің,

Шайтанға берер ерікті.

Қалған еді бір топ жігіт жиылып
Ақырында кетті әңгіме сұйылып
Шықты біреу мақтан қылып күнәсін
Әйелдермен жасап жүрген ойнасын

авторы: Серік Мақұлбекұлы (лирик ақын)
Айтпа дейсің орамал жайлы мүлде,
Қымтанған болып еді қайғы кімге?

Егер адам түсінде:

 Биікке немесе тауға шықса, жақсы. Ондай түс көрген кісі өңінде үлкен дәрежеге жетеді.  Жақсы көйлек кисе  — кісіге өңінде қуаныш әкелетін істің боларынан хабар береді.

     ( Жалғасы, басы1;- 8;-ші бөлімдерінде)

 

Normal 0 false false false RU X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Обычная таблица"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;}

Сонымен адамзаттың көместік жағдайдағы бейнесі екі жиіліктегі жаннан және рухтан тұрып, бұл рухани болмыстың заттық сипатында тән, ал рухани сипатын «дене» деп атаған дұрыс. Жан ақпен – жарықпен байланысты болса, ал рухани өріс жер бетіндегі барлық жаратылыс нәрселерімен байланысты болмақ. Ал адамзаттың  негізгі болмысы «АДАМДЫҚ» болса, кеңістіктегі тұрақты орынмен  және адамдық, денелік сипаты ағаштың жарыққа айналған зейнетінен және оны қоршап тұрған өрістік сипаттағы жеті түрлі бақшадан, ақыл сөз өнімінен құралып, шайтан да, жын да және екі түрлі еркектік, әйелдік адамдық бүкіл періштелік болмыс та осы орыннан, бақшадан өз орындарын алып, біртұтас бүкіл жаратылыс періштелерінің қасиеттік сипаты адам денесімен және көңілге байланған армен бейнеленбек.

     Абай атамыз; «Жайнаған туың жығылмай, Жасқанып жаудан тығылмай, Жасаулы жаудан бұрылмай, Жау жүрек, жомарт құбылмай, Жақсы өмірің бұзылмай, Жас қуатың тозылмай, Жалын жүрек суынбай, Жан біткеннен түңілмей, Жағалай жайлау дәулетің Жасыл шөбі қуармай, Жарқырап жатқан өзенің Жайдақ тартып суалмай, Жайдары жүзің жабылмай, Жайдақтап қашып сабылмай, Жан біткенге жалын жай, Жақсы өліпсің, япырмай!» деген 92 санмен белгілеген астарлы насихатпен «Ж» таңбасына мән беріп,