Бұл тақырыпты қозғауға осы сайт бетінде көптеген сауалдарға, деректерге пікір талас барысында қанша дәлел, сандық өлшем немесе басқалай да ата дәстүрінен нақыл сөзге жүгінгенмен қазақтың зиялы, оқысмысты аталаған қауымының өзінің білімде жүрегінде тұрғанынан ешқандай басқа сөзге тоқтай алмайтындығын жындылығын білуге болады.
Кім білмейді Ескендірдей жаһан кезді?
Қанішер, қаһарлы хан ашуы көп,
Жаулаған жарты әлемді, қырды жойды
Сонда да көңілі тоқтап тоймай қойды.
Бес қымбатты адамзаттың болады екен,
Сол қымбатпен иман жүрекке толады екен.
Иманың шартын білмей, құр сенімен,
Иланғанмен амал білмей болар бекер.
Бұрынғы Харун Рашид заманы ма?
Әлде дінің тура жол амалы ма?
Бір шаһардың әкімі басшы болған,
Баласы ол пашаның өсіп толған.
Ілгері өткен заманда,
Дін тұтастығы аманда.
Қайырлы қала беркетті,
Патшасы болған әділетті.
Дербісәлі нәсілі атаның,
Әбсаттар болып жаралдың.
Білімін тоқып құранның,
Құдайдың берген несібе
Тағдырыңды танып ал,
Біреу емес екеу ал,
Жалғыз аят хадиспен,
Масһаб деген тажалдың,
Судың түбі бу мекен?
Жан негізі су ма екен?
Аруақ болып, бу болған,
Бұрын соңды кім болған?
Арапша білім алған көп,
Білімді өзге жалған деп.
Шариғатты жол қылып,
Масһаб ісін қалқан ғып,
Дін тазасын діннен ізде!
Өсиет еткен даналар.
Дін тазасы діл болар,
Діл дегеніміз ген болар.