Сөздің құнын бағалатқан,
Шешеніне шапан жапқан.
Жиреншенің лашығына,
Жаяу барып дәмін татқан.
Сөздің құнын бағалатқан,
Шешеніне шапан жапқан.
Жиреншенің лашығына,
Жаяу барып дәмін татқан.
Қазақ неге қуандың,
Орындалды деп қалауым.
Орамалға тыйымды,
Биліктің займен тыйғанын.
Ел басшылар неге сөзді ұқпайды,
Естілерге болып жүр бұл қайғы.
Үлкендерден ақсақалдық жоғалған,
Ата дәстүр ата жолын кім ұстайды?!
Жаратушымыз құранмен ескерткендей адамзаттың азғындыққа, бұзықтыққа дінін тастап адасуға жаппай бой ұрған замандарда, қияметтік мезгілдің белгісі болып, Раббымыздан шындықтың аян, уахи болып оқылатын ескерткен. Мұндай жағдайда сол елдің ішінен ескертуші болып көместен хабар келтіретінде ескертеді. Аятта;
Үміт пен күдігі арпалысқан,
Елі қазақ билікке сенім артқан
Ел басы ай сайын жолдау айтып,
Нәтижесін көре алмай сарсылытқан.
Ел билігі қазақтың табынғаны,
Әлемнің замандық өмір салты.
Елес болып сұлу қыздай еліктірген
Дүние байлық ібілістің аздырмағы.
Ата жолын діншілер мен ел билеуші білімді қауым тарапынан қудаланып; «Ала аят» деген секталық топқа қосып, соттаудың да артында қазақ дәстүрін зерттеп, білім тұрғысында меңгеруде шығармашылық қауымен, философия мектебінің құлықсыздығында, надандыққа рухани негізделумен, білімді қауымның алты аузы ала болуымен де байланысты болғаны да хақ. Ал негізгі себепші ата жолына келген қауымдардың қазақ даналарының насихаты мен ата дәстүрін тақуалық тұрғыда меңгеруден бас тартуы мен білімін меңгеріп, халыққа түсіндіруден жалқаулық танытудан, деп білген жөн. Әрине мұндай жағдайда шайтан жамағаттары мен ібіліс ұрпақтарына айналған басқарушылардың мұндай қателікті оңай өз пайдасына шешумен аяқталды да.
Жүйріктен жүйрік туатын,
Аталар жолын қуатын,
Заманы келген қазаққа
Аққу мен сұңқар шығатын.
Уақыт дейді өміріңді ұрлайды,
Секунт, минут, сағаттармен санайды.
Біз де бір бөлшегі әлемнің,
Уақыт болып жаралғанбыз арнайы.
Қасиетін былғап жеріңнің,
Аманатын тастап елінің
Адамдық кетті биліктен,
Пәтуасы болмай сөзінің.