Байтасов Т.К. жеке блогы

Ата жолының алағашы кезде әулие–әмбилердің ақ батасымен халықты жаппай жамандықтан тиылып, жақсылық ізгіліктерді меңгеруге шақыруымен байланысты болғанмен, негізінде ата бабалардан қалған сопылық тақуалықты меңгеру арқылы қазақ дін дәстүрінің әулиелік жолын қалыптастырумен құдай патшалығының үлігсін әлемге паш ету керек еді. Ол үшінде әуелі дін исламның бес парызы намаз оқуларымен, масһабтық тәпсірілік білімді меңгерумен аруақтардың көрсетумен ескіргенін тастап, тозғанын жамап, заман қарсылықтарына, күнәдан ақталуға, тағдырды тазартуға байланысты тарихат, мағрипат құлшылық істерін жетілдіруде міндетті болды.

Ата жолын меңгеруге жалғанудың негізгі шарты; алдымен күнәдан ақталу, өлімді еске алумен, ақиреттік мәңгілік өмірге, 7 ата –бабаларымыздың жадына, естілігіне, аруақтық тағдырларына өзіміздің жинаған тағдырымызды яғни екі қол істерімізден өсірген әруақтық көлеңкемізді жалғаумен байланысты болады. Алайда мұндай намаз орындаулардың құранда Раббымыздан белгі аяты болуы шарт. Егер ондай белгі болмаса, белгілі бір аяттың үкіміне сүйенбегенде, онда ол дінде жаңалық енгізу, дінді терістеумен байланысты болуы керек. Ал егер мұндай аяттардың болуымен, оған ғылымдық дерексіз қарсы шыққанда, онда Аллаға ортақ қосып зұлымдыққа түсу, ібілістің жобасынан болып саналады. Олай болса, серік қосу амалына да еніп, дерексіз, дәйексіз Алладан басқаға, қара түнек қарсылықтарына жалбарыну деп аталуы керек.