Қара жер тартар тәніңді
Бұйрығы келсе өлімге.
Ақиретке дайындық
Кеш болар жатып көріңде.
Автор: Тоқберген Байтасов
Өмірдің мәні — Құдайды тану,
Міндіні міндеп, мінсізді табу.
Берілген сертке, айыққан дертке
Шыдамды болып, сөзінде тұру.
Қателік бар әркімде,
Мойындап оны түзей біл.
Ақтай бермей әрдайым,
Бөлшегі едің жүректің
Жарығы кісі өсетін.
Жүректерді қосатын,
Жар болған өзі иенің.
Қалықтап ұшқан құсыңды,
Қолыңа қондыр жалғанда.
Қазына кілті-білімде
Бес қуат өнер қолға алса.
Қажыған көңіл, қалжыраған дене,
Әуелгі күйден төмендеп.
Өмірдің мәнін түсініп жаңа,
Өтті деп, өмір күйінбек.
Құнарсыз жерге дән ексең,
Өнімді жеміс бермейді.
Құнарлы жерге дән ексең,
Өсіп-өніп көктейді.
Құранды жетік меңгерген,
Аманатпен жаны жүктелген.
Алланың барлық хабарын,
Сыйдырып өлеңге сөйлеткен.
Қарызыңды өте, аруағың,
Тылсымнан саған қарайды.
Адалдық болар парызың,
Қызын сыйлап аялап,
Алқанға салған қазақ.
Жан ашырып, тілекшім деп,
Сый құрметпен баққан қазақ.